Kitabı okudukça karakterlerin iç dünyasını daha şeffaf bir şekilde gördüm ve zamanla daha sürükleyici bir hâl almaya başladı. Roman okuyormuş hissiyatı ile birlikte Fransız ihtilali zamanlarında geçen çatışmalar hakkında da bilgi seviyemi attırdım keza kitaptan önce o dönem tarihine çok yüzeysel hâkim olduğumu farkettim. Bence kitaba başlamadan önce çok detaya inmemekle birlikte dönemin şartları hakkında biraz bilgi sahibi olmak sizi daha çok kitaba bağlı hissettirecektir.
Şunu da söylemeden edemeyeceğim, kitapta ilkel kalmış toplum tarafından giyotinin güzellemesi o kadar çok yapılmış ki o bölümleri okurken çok tiksindim. Özellikle giyotinin devre içi olduğu sıralarda örgü ören kadınlar..
SPOİLER İÇERİR
Uzun uzun karakter analizleri yapmayacağım ama kitabı bitirip elimden bıraktığım anda kafamda kalan, düşündüğüm tek karakter Sydney Carton oldu. Kitabın başında Darney ile olan benzerliklerini bir yere bağlanacağı hep aklımdaydı. Bir yerden sonra unutulduğunu düşünmeye başlasam da öyle bir yerde devreye girdi ki kitabın asıl kahramanı o imiş dedirtti bana. Kendini ne kadar kötü bir insan olarak tanımlasa da iyi bir insan olduğunu düşünen insanlardan çok daha iyi biri. Hiçbirimiz sevdiğimiz kişi mutlu olsun diye böyle bir fedakarlık yapmayız sanıyorum. Belki de bu yaptığıyla kitabın başından beri kendine taktığı beceriksiz ve kötü sıfatlarının ötesine geçmis olacaktı, ilk defa iyi hissedeceği bir şey yapacaktı. Ve bizim düşündüğümüz kadar fedakarlık isteyen bir şey değildi onun için. Kendisi de diyor zaten bunu. "Bu, hayatımda şimdiye kadar yaptığım en ama en güzel şey ve şimdi hayatımda hiç tatmadığım kadar büyük bir huzurla istirahat etmeye gidiyorum."
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.