Bu kitabı okuduğumda bu kadar renkli olan Nil’in hep böyle olmadığını ve zaman yolculuğunda bu yaşam felsefesini edinmesi benimde ruhumda olan rengarenk çiçek tohumlarının yaşama geçip açabileceğininin umudunu verdi bana. Konuşma sohpet dilinde olması sanki bir arkadaşımdan dinler hissini verdi bana. Bazen birinin kendine aldığı minik not ve hikayeleri okuyor gibi hissettim. Edebi gelmesede çok doğal içten ve içinde dolaşırken umut veren bir kitap.
Kendime aldığım notlarım;
*Zor günlerde geçecek canımın içi,
*Limanda durup kaderinin rüzgarlarına yelkenlerini açmayan biri yaşamış olamaz.
*İnsanın en acı kaybı kendini kaybetmesi olsa gerek. Kendine ait olmayan yedek parçalara evet diyerek kendi olmayan birine dönüşmesi
*Sürekli aynı hatayı yapanlar sürekli aynı hayatı yapıyor aynı zamanda.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.