Kitabımızın baş karakteri Adelya, 19 yaşında ve hayali olan Gazetecilik bölümünü kazanmış. Fakat son tercihi ve hiç istemediği bir şehir olan Van’ı kazanır. O bölgeyle ilgili medyadan, yaşadığı çevreden duyduğu birçok şey yüzünden çok önyargılıdır. Gitmek istemez ama bir yandan da hayallerini bırakmak istemez. Sonunda gitmeye karar verir. Okula başladığında adapte olamaz, kimseyle konuşmaz, herkese soğuktur. Onlar gibi olmak istemiyordur Adelya ama onlarla ilgili bildiklerinin yanlış olduğunu sonradan öğrenecektir.
Zaman geçtikçe Adelya arkadaşlarıyla kaynaşır, önyargısını kırmaya başlar. Aslında medyada ve sağda solda anlatıldığı gibi değildir hiçbir şey. Her şey bir yanılgıdan ibarettir. Okuyarak, seyrederek öğrenilmiyormuş, gidip görerek, yaşayarak öğreniliyormuş gerçekler.
“Sorgulayan bir zihin, ön yargıların esiri olmaya mahkumdur.”
Kitabı okurken maceraya doyamıyorsunuz . Adelya ve arkadaşı Taha’nın peşinden maceradan maceraya atlıyorsunuz. Kamplar, dağ tırmanışları, paraşüt, sınırlar ve daha nicesine ortak oluyorsunuz. Gerilim oldukça yükseliyor. Bununla beraber unutulmaya yüz tutmuş tarihi yerleri de öğreniyoruz, geziyoruz.
Kitabı bitirince bir boşluğa düşmüşüm gibi hissettim. Çok severek okuduğum kitapların sonunda bu hisse kapılırım hep. Adelya’nın önyargılarını kırması için gösterdiği çaba, arkadaşlarıyla kurduğu bağ ders niteliğindeydi.
Kitapta en sevdiğim karakter Adelya’dan sonra Taha oldu, ki zaten genellikle bu iki karakter üzerine ilerliyor. Taha’yı, esprilerini ve Adelya ile çıktıkları o macera dolu hikayelerini çok sevdim. Sonunun daha farklı olmasını isterdim tabi ama yazarımızın da dediği gibi; “kabul etsek de etmesek de hayat bazen istediklerimizin tersi şeyleri de önümüze koyabiliyor.”
Sizlerde önyargılarınızdan kurtulup Adelya ve Taha’nın macerasına ortak olmak istemez misiniz?
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.