“Artık ne kimseye yük oluyorum ne de kimseyi kendime yük ediyorum.”
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Paragrafın tamamı:
“Eskiden, bana zararı olduğu halde bazı insanları kaybetmekten ödüm kopardı. Kırıldığımda üzüldüğümde sözünü bile etmezdim. Onlar olmazsa herşey berbat olacakmış gibi hissederdim. Zamanla anladım ki öyle insanların yokluğu hiçbir şeyi berbat etmiyormuş. Artık ne kimseye yük oluyorum ne de kimseyi kendime yük ediyorum. Kimsenin yeri dolmaz diye bir şey yok doluyor çünkü.
Allah yeter ki iyi insanlar çıkarsın karşımıza.”
Bilemedim, insan yükü farklıdır ilk başlarda olmasa da günden güne kamburlaştırır. Kimse kimseye yük olmamalı bence