Kitabın sonlarında, her ne kadar çarpık bir zihnin ürünü de olsa katilin düşüncelerinin bir kısmına hak vermemek elde değil. Tüm dinlerde, mezheplerde, inanışlarda ortak olan bir şey var ki, o da kötülük veya şeytan. Ve kurgunun başından sonuna kadar, farklı coğrafyalarda, farklı seviyelerde de olsa sık sık kötülüğün bir boyutuyla karşılaşıyoruz. İlginç ama kötülüğün en çok yuva yaptığı yerler, insanın varlık ve anlam arayışıyla sığındığı inanç sistemleri midir diye düşünüyor insan.
Yazarın Mermer Adam kitabı; tam olarak tarih ve polisiyenin bütünleştirildiği çok güzel bir kurguya sahipti. Bu kitabı da başlarken, gerek konu gerekse karakterleri ile o kitabın havasını taşısa da sayfalar ilerledikçe farklı bir yöne döndü. Önce 68 yılının Paris'ine, devrim kavramıyla yola çıkan ve zamanla tam bir kaos ortamına dönen şehre, karakterlerimiz sayesinde dışarıdan bir bakış açısıyla konuk oluyoruz. Hak, eşitlik ve değişim arayışı, provokasyon ve şiddetin iç içe geçtiği bir karmaşaya dönüşüyor ki tarihe baktığınızda birçok örneğini göreceğimiz gibi maalesef şaşırtıcı değil. Sonrasında ise tüm bu karmaşanın içinde genç bir kadının sıradışı bir şekilde parçalanmış bir cesedi bulunuyor.
Ve ipuçlarını takip eden, birbirine tamamen zıt üç ana karakterimiz, soruşturmanın devamı için kendilerini Hindistan'da buluyorlar. Tüm o yolculuklar, mekanlar, tasvirler, akıl almaz detaylarla dolu. Hindistan; sefaletin, uyuşturucunun ve millet, mezhep olarak tam bir insan karmasının buluştuğu çok çılgın bir ülke. Evet bu kısımlarda kurgu biraz dağılıyor hissiyatı var. Ama bittiğinde tüm her şey bütünleşti ve karakterlerin içsel ve fiziksel yolculuğunu da birebir yaşadık gibi hissettim.
Yazarın her kitabını okumadım ama özellikle son kitaplarının farklı bir çizgide ilerlediğini biliyorum. Yavaş ve bilgi dolu bir yolculuk olacağını bilerek başlamakta fayda var. Ama bitirdiğinizde, her şeye rağmen, çılgın karakterleri ve anlatımıyla bu bir Grange kalemi diyebiliyorsunuz. Keyifle okudum.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.