Hiçliğin ortasında buluruz kendimizi bazı zamanlarda.. Biz kimdik, neydik, ne ile uğraşırdık.. Habil 29 yaşındadır
ve bu yaşına kadar para kazanmanın ne demek olduğunu bilmez, düşünmez bile.. Yazarlık ve çok sevdiği şiirleri aşık olduğu edebiyat dışında bir iş ile uğraşmamıştır. Kafede gördüğü ve gizliden gizliye ilgi duyduğu Aysuna açılamayacak kadar da içinde yaşar duygularını.. Birgün babasının yakın arkadaşı onlara babasının zor durumda olduğunu, onlarında tehlikede olduğunu beyan eder ve annesi ve Habil'i apartopar Gürcistana kaçak olarak sokar. Kamurana inanan ikili babasının ne yapıp edip onlara ulaşacak olmasının düşüncesi ile bir bilinmeze doğru adım atarlar. Üzerlerinde bulunan paranın kısa sürede bitmesiyle Habil ne yapacağını şaşırmış bir durumda evlerinin yanındaki ormanda bulunan karton ve benzeri ürünleri toplayan kötü zihniyetli insanlara boyun eğmek zorunda kalır. Peki Habil, Habil olarak devam edebilirmiydi bu kötü şartlar ve kötü kalpler karşısında? Çıkarları uğruna hayatta kalmaya and içmiş bu insanların yanında Kabil mi olmalıydı?
Her şeyin babasının yakın arkadaşı Kamuranın pis tuzağı olduğunu öğrendiklerinde hiç tanımadıkları yerden nasıl kurtulacaklardı?
Habil'in içsel mücadelesini daha doğrusu Habil gibi yaşayanların bu menfaatçi düzende vermiş olduğu savaşı görüyoruz.
Peki Aysunla buluşacağı gün bir anda ortadan yok olan Habil ona geri dönebilecek mi?
Güzel akıcı bir kitap okudum ve sizlerede tavsiye ediyorum.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.