KAHVE SOĞUMADAN ÖNCE KAFEDEN HİKAYELER-TOSHIKAZU KAWAGUCHI,181 sayfa
“Geçmişe gidebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz?”
Kahve Soğumadan Önce kitabının devamı…Kitabın üçüncü, final kitabı da var ama daha bizde çevirisi yapılmadığından bir süre daha bekleyeceğiz kafenin akibetini,zamanda yolculuk daha ne kadar devam edecek.Bu kafenin iki sırrı daha var ilk sır birinci kitap ta okundu ve ikinci kitap bu sırrı açıkladı.İkinci sırrı da bu kitapta okuyup öğreniyoruz.
Tokyo’nun ara sokaklarında ,penceresi olmayan bir bodrum katındaki kafe:adı “Funiculi Funicula”.Nedir özelliği?Bu kafede geçmişe gidebiliyorsunuz ama bazı kuralları var.
1-Geçmişteyken ne kadar çabalasanız da yapabileceğiniz hiç bir şey şimdiki zamanı değiştiremez.
2-Sadece kafeyi ziyaret eden kişilerle buluşabilirsiniz.
3-Kafeye girdiğinizde sandalyede oturan müşterinin kalkması gerekiyor,o kalktıktan sonra oturabilirsiniz ve yerinizden kalkmamalısınız.O da günde bir kez tuvalete gitmek için kalkıyor.Ve sadece beyaz elbise giyiyor.
4-En önemlisi de masadaki kahve soğumadan geri dönmüş olmanız gerekiyor.
5-Geçmişteyken sandalyeden kalkamazsınız.Eğer kalkarsanız zorla şimdiki zamana geri döndürülüyorsunuz.
Eğer zamanında geri dönemezseniz hayalet olarak o sandalyede oturmak zorunda kalacaksınız,tıpkı beyaz elbiseli kadın gibi.Geçmişe dönebilmek için oturacağınız sandalyede oturuyor.Günde bir kez tuvalete gitmek için yerinden kalkıyor.Bir roman okuyor ve onu rahatsız eden kişileri lanetliyor.
Kafenin yine ziyaretçileri var ama bu kez,geçmişe giden ziyaretçilerin içinde bir de gelecekten gelen bir ziyaretçi bulunuyor.
Ziyaretçilerimiz içinde en iyi dostunu bir trafik kazasında karısı ile beraber kaybedince kızını kendi çocuğu gibi büyüttüğü en iyi dostunu arayan adamın,annesinin cenazesine katılamayan bir oğulun,evlenemediği kızı görmek için zamanda yolculuk yapan âşık adamı,her türlü zorlukların üstesinden gelmesine rağmen kendi karısını gaspçıların elinden kurtaramayan yaşlı bir dedektifin hikayesini okuyoruz.
Geçmişi değiştiremeyeceğimize göre sevdiklerimizi belki de son bir kez görebilmek için ne kadar ileri gidebiliriz?
Buna rağmen geçmişe yolculuk yapmak ister miyiz?
Pişmanlık,özlem ve şans varken, dilimizin ucundaki sözleri söylemek için yanıp tutuşurken,geçmişte olanları kendi suçumuz gibi görmeyip mutluluğu seçersek belli mi olur belki hayalet olmaktan kurtuluruz…Tıpkı beyaz elbiseli kadın gibi….
·
1 +1'leme
·1.135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.