15 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Adelin
Gönderi Sahibi
"Süleyman," dedi birdenbire.
"Buyur," dedi Süleyman.
"Bu kadar çok mu seviyorsun sen beni?"
Bunu beklemiyordu.Duraksadı.Ama cevap için fazla düşünmedi. "Çok, anlatmaya yetmeyen bir kelime, Aybüke," dedi derin bir gülüşle. "Bendeki sana, çok demek az kalır."
Adelin
Gönderi Sahibi
"Timur Bey! Duydum ki İzmir köfte çok severmişsiniz.Hemen yaptım."
"Yanlış anlamayın ama halanız beni bir tık ütkütüyor, Gökçen Hanım," diye mırıldandı Timur tam yanımdan geçerken kulağıma doğru.Sonra ise halama döndü.Yine netliğini konuşturdu.
"Yanlış duymuşsunuz.Nefret ederim."
Adelin
Gönderi Sahibi
"Görmüyorsun."
"Neyi görmüyormuşum?"
"Her zerremi seninle doldurmuşken, başkasına asla var olamayacağımı."
"Böyle sözler söyleyerek beni yumuşatabileceğini düşünüyorsan... Çok doğru düşünmüşsün."
Adelin
Gönderi Sahibi
"Bu kız var ya, diyorum.Benim vatanım.Evim.Yurdum.Sığınağım.Edirne'den Kars'a karış karış toprağım.İzmir'in dağlarında açan en güzel çiçeğim.Mavi mavi bakan Atatürk'üm.Neşe saçan Cumhuriyetim."
Reklam
Adelin
Gönderi Sahibi
"Annemden mi korkuyorsun baba? "
Derin bir nefes verdi. "Akıllı bir adam bu hayatta iki şeyden korkar evlat. Bir; düşmanın sessizi, iki; kadının haklısı. Annen, her konuda haklı. Bu beni korkutur."
Adelin
Gönderi Sahibi
Bataklıkta açan bembeyaz bir papatya gibiydi.Herkes basıp geçmişti üstüne.Ben de basmayacaktım.Hem papatyalar koparıldıktan sonra kokardı.Bu, Zehra için de hâlâ bir umut olduğu anlamına gelmez miydi?