Herkese Selaammmm
İlk kitap Zifirden sonra yaklaşık beş yıllık bir zaman diliminde serinin ikinci kitabı Fecir'i okumanın vermiş olduğu buruk bir sevinç içerisindeyim. Çünkü ilk kitabı bir günde nasıl okuduğumu ben biliyorum O günü hâlâ anımsıyorum. Yataktan çıkmadan, kitabı elimden düşürmeden, kimseyle çok iletişim halinde olmadan sayfalar arasında akıp gitmişti zaman.
Fecir'e başlarken uzun bir zaman okumam gerektiğini söyleyip durdum kendime ve sonunda başlayıp bitirdim çok güzeldi. Arsıl ve Helya ile kaldığımız yerden devam ettik kitaba.
Özlemişim. Kitap karakterleri özlenir mi demeyin, özlenir elbet.
Pars ve Ateşoyuk halkı.. Birbirine düşman iki halk.. Parsların baskılarına maruz kalan Ateşoyuk halkı tüm dünyanın gözünde güçsüz oldukları için suçlanan bir topluluk olarak görülüyor. Ama kendi topraklarını geri almak için savaşan bir halkı nasıl suçlu görebilirsiniz ki ? Peki bu olay size bir şeyler anımsattı mı? Anımsatmalı !
Helya ve Arsıl..
Sürekli yaşadığı hafıza kayıplarında davasını ve sevdiği adamı unutan bir kadın, sabırla sevdiğini ve davasını ona hatırlatan bir adam.. Okumaya değer iki karakter..
Birkaç yere takıldım kitapta. Helyanın sabırsız tavırları ve Helya kaçırıldığında Arsıl'ın tepkisinin ne olduğuna yer verilmemesi kitapta eksik bulduğum birkaç yerden biriydi. Helyanın düşünce aleminde yaşamak biraz yorucuydu. Arsıl'ın düşüncelerini de öğrenmek isterdim.
Final kısmında yaşanan hafıza kaybı beni yine sinir eden bir durumdu
Kitabı genel itibariyle çok sevdim. Akıcı bir konu ve kullanılan muhteşem üslupla okunmaya değer. Yer yer tebessüm ettiğim yer yer" acaba neler olacak " diye sayfaları çevirdim diyebilirim. Tavsiye ediyorum okuyun. Muhteşem bir seriydi. Pes etmeyen karakterleri severim.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.