Son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitap. Macar yazar Agota Kristof’un birkaç yıl arayla yazdığı üç kitabı Yapı Kredi Yayınları beraber basmış. Kesinlikle çok iyi yapmış! Elimden bırakamadığım bir kitap oldu. Evet içinde oldukça fazla olumsuz içerik ve kötü olaylar yer alıyordu fakat kitap zaten bir savaş dönemini anlatıyor. Yıl, savaş veya bilinen bir ülke adı geçmiyor fakat hangi savaş hangi ülke olursa olsun eminim bu ve benzeri birçok olay yaşanmıştır.
İlk kitap eşi savaşa giden ve uzun bir süre dönmeyen bir kadının, savaşın bulunduğu şehre sıçramasıyla ikiz erkek çocuklarını, farklı bir şehirde kalan annesine bırakmasıyla başlıyor. İlk kitap oldukça sıradışı bir sonla ikiz kardeşlerin yolları ayrılırken bitiyor ve ikinci kitap çok daha ilginç bir şekilde kardeşlerin ayrı ülkelerde devam eden hayatlarını birbirlerinden pekte bahsetmeyerek anlatırken okuyoruz. Haydaaaa..Bunlar birbirlerine çok bağlı ikizlerdi nasıl ayrıldılar ben daha bunu sindiremedim derken bide birbirlerinden bahsetmemeleri..?! Acaba yıllar sonra unuttular ya da başlarına farklı bir şeyler mi geldi derken ikinci kitap benim için bir muamma ile bitiyor diyebilirim. Gelelim üçüncü kitabaa… Yazar kalemini konuşturuyor ve ilk iki kitabı içine alan harika bir kurgu ile sonlandırıyor hikayeyi. Anne baba sevgisi görmeden büyüyen iki erkek kardeşin kendilerince hayatı yaşamayı öğrenmelerini okuyoruz aslında. Tabiki ruhen çok sağlıklı çocuklar olmuyorlar haliyle fakat bence bize iki koca yüreği çok iyi hissettiriyor yazar. Sevmek nedir bilmeden seviyorlar bilerini kendilerince. Mutsuz bir yaşam sürüyorlar tabiki ama o kadar kötü olayı acıma duygusu hissettirmeden okutuyor yazar ve bu çok farklı bir deneyim oldu benim için.
Ben çok etkilendim hem karakterlerden hem kurgudan ve özellikle yazardan.
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.