Kitap beni çok içine çekemedi. Hikaye sayısı çok fazla ve çok kısa. Hikayeden çok yazarın o an içinden geçen düşünceleri, hayalleri gibi. Ve bu düşünceleri zihninde oturtmadan sanki direkt yazıya aktarmış gibi. Hatta sanki rüya görürken gördüklerimizin alakasız yerden yere atlaması gibi. Bazı hikayelerde kendine çok yüklenmesi bende yazarın kendini sevmediği fikri oluştu. Hikayelerde bazen tam bir his bir duygu yakalıyorsunuz ama hemen devamında bir boşluğa düşüyorsunuz. Yazarın içinde yaşadığı karmaşık duyguları bir türlü yakalayamadım. Hissedemedim. Bilmiyorum belki ben hissedemedim. Akşamki söyleyişiyi merakla bekliyorum Suavi Kemal Yazgıç @bidunyakitapgrubu1 Dünyanın Çekmeceleri