Kitapçıda gezerken kapak ve kitap tasarımı dikkatimi çekti ve Japon edebiyatına da ilgim olması sebebiyle kitabı aldım. Okuması keyifli bir kitaptı. Çevirisi de bence güzeldi; bazı noktalarda (Japon kültürü vs.) çevirmen açıklayıcı dipnotlar düşmüştü. Dil olarak da gayet akıcıydı.
Kitapta yoğunlukla adı geçen karakterlerimiz: Bunzo, Osei (Bunzo'nun kuzeni), Omasa (Bunzo'nun yengesi), Onabe (evin hizmetçisi), Noboru (Bunzo'nun iş arkadaşı). Baş karakterimiz Bunzo, şehirde çalışması sebebiyle şehirde yaşayan amcasının evinde yaşamaktadır. Aynı zamanda bu evde yaşayan kuzeni Osei'ye karşı birtakım hisleri mevcuttur ama Osei'nin Bunzo'ya hisleri var mıdır, bu biraz okurun yorumuna dayalı bence. Kitabın geneli Bunzo'nun Osei'ye hislerini açıklamaya çalışmasıyla geçiyor. Buradan sonrasını kitabı okumuş biri olarak yorumlayacağım; kitabı okumamış kişiler için uyarmış olayım.
Bunzo bence tabiri caizse pısırık bir karakter. Hislerinden madem eminsin, kıza gidip söyle seni tutan şey ne? Zaten yengen istese de istemese de, Osei başka biriyle evlenmezse sizi evlendirmeyi düşünüyor. Herkesi hakir görüp kendisini çok akıllı zanneden ama hiçbir şeye gücü yetmeyen, kibirli bir karakter. Osei deseniz tam bir cilve makinesi, herkese mavi boncuk; ne istediğini bilmeyen ama ilgiye asla hayır demeyen, hayatı anlık yaşamayı seven şımarık bir kız. Yenge Omasa gıcık ve cahil bir karakter ama ona karşı hislerim nötr. Bunzo'nun arkadaşı Noboru tabiri caizse "işi bilen" bir erkek; çıkarlarını nasıl besleyebileceğini iyi biliyor, flörtöz, kurnaz. Bunzo'nun Osei'ye olan ilgisinin farkında olmasına rağmen Osei'ye yanaşıyor bence. Belli belirsiz bir hiyerarşi mevcut Bunzo ile arasında, üstünlüğünü kanıtlamaya çalıştığını düşünüyorum. Bunzo pısırığı Noboru'nun ne olduğunun farkında ama ona bile sesi çıkmıyor zavallımın. Oturup odasında kara kara Osei'ye hislerini, gerçekleri söylemeyi düşünsün anca. Bir de şey var: Yengesi ona her kötü söz söylediğinde evi terk etmeyi düşünüp civardan oda kiralarına bakıp eşyalarını topluyor ama hiçbir yere gidebildiği yok. Ergen ergen davranışlar. İşi gücü Osei'ye hislerini söylemeyi düşünmek, Noboru'ya kurulmak. Ne işi düşünür ne gücü, ne hobisi var ne başka bir şeyi. Ay sinir doluyum Bunzo'ya ya. Köylü annene yazık cidden. Kadın köyde kıt kanaat geçinmeye çalışıyor, güya ona para yollayacaksın, bir yandan sana kız bulabilmek için en sevdiği şeyden (çaydan) vazgeçiyor tapınaklara gidip, sen daha Osei de Osei.
Kitabın sonunda Osei bence Bunzo'yu sevdiğinden değil de, "Madem Noboru'yla olmadı, Bunzo salağı da beni seviyor zaten, onunla olayım" moduna girip Bunzo'ya cilve yapmaya başlıyor. Süperzeka, eline kadın eli değmemiş Bunzo da bunu iyiye işaret sayıp yine "Osei ile konuşacağım" moduna giriyor. Kitap burada bitiyor olsa da zira Bunzo'nun Osei ile konuşabildiğini sanmıyorum; yengesi Bunzo'ya laf sokmuştur, Osei bir şey dememiştir, Bunzo YİNE evi terk etmeyi düşünüp ergen gibi odasına kapanmıştır... Falan.
·
388 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.