Şimdiye kadar okuduğum en iyi kitaplardan biriydi. Kitaplardan bahsederken konusundan söz etmeyi hiç sevmem. Her okuyucunun konuyu da kitabı da kendi keşfetmesi taraftarıyım. Böylelikle kitapla iletişiminin daha kalıcı olduğuna inanıyorum.
Algernon'a Çiçekler; içimin burkularak her satırını okuduğum, herkesin anne-baba olmaması gerektiği kanısına bir kez daha vardığım, davranışlarımızın bir başkası üzerindeki tesirini düşünmeden ne kadar pervasızca davrandığımız gerçeğiyle yüzleştiğim, üslup açısından akıcı bulduğum ama hissiyatı açısından çok yavaş ilerlediğim bir kitap oldu.
Ne diyebilirim ki, okuyun öyle konuşalım..