Bu kitabın her sayfasından her satırından çok keyif aldım ve bir o kadar da çok duygulandım. Yazım dili çok iyi kitap sizi içine çekiyor ve oradan çıkamıyorsunuz.
Semire'nin çocukluk yılları yaşanmışlıkları hiç kolay şeyler değil, yıllarca annesinin onu terk etmiş olma gerçeğine inanmış....
Baba var ama yok. O evden bu eve o yetimhaneden bu bakım evime sürüklenmiş bir çocukluk.....
Derken bir arkadaşının sihirli bir sözü ile dünyası değişiyor."Beyrut'a gidelim mi?"
Annesinin onu yıllarca araması ve bulamadan vefat etmesi benim kopma noktam....
İkinci kopma noktam Beyrut'a ayak basar basmaz "Anne ben geldim"demesi...
Yazarın emeğine, yüreğine sağlık....
··
251 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.