pek de sıradan olmayan sıradan zaferler
*DİKKAT* AŞAĞIDA OKUYACAĞINIZ YAZI, BİR İNCELEME YAZISINDAN DAHA ÇOK KİTAPLA HAYATIMIN KESİŞTİĞİ BİR GÜNLÜK GİBİDİR. ARADIĞINIZI BULAMAYABİLİRSİNİZ! KİTAP İLE İLGİLİ KISIMLAR "*" BELİRLENMİŞTİR.
11 Haziran Salı, 2024
Uzun zamandır kitap okumuyorum. Bugün de arkadaşımla bu konuyu konuştuk. "Eskiden çok fazla kitap okurdum, artık tek bir kitaba bile başlayınca bitiremiyorum." dedim. İstersem buraya bir sürü sebep de sayabilirim, psikolojik nedenler, dikkat dağınıklığı, sosyal bilimler öğrencisi olmak vs. vs... kendime birçok sebep bulmak çok kolay. Bunların düşünsel analizini uzun zamandır yaptığım için eyleme geçmenin vaktidir dedim. Eyleme geçmek, bir süreç başlatmak anlamına her zaman kavuşamasa da bir şekilde sadece bir adım attım, koşmak veya yürümekten farklı olarak. Hemen arama motoruna yazdım "Kitap okuma alışkanlığımı kaybettim" Çıkan yazıları okudum, bazı forumlar ve forumlarda kitap okuma alışkanlığını kaybetmenin sebeplerini sıralıyorlardı. Çoğundan çıkan sonuç: dikkat dağınıklığı. Neyse dedim, birkaç site daha baktım. Sizi dikkat dağınıklığından kurtaracak bazı kitaplar. En başta aradığım şey tam olarak buydu, sebeptense bir adıma sürükleyecek bir kıvılcım.
Arkadaşım yurttan ayrıldığında masanın üstüne kendisi için kütüphaneye bırakmamı istediği kitapları bırakmıştı.
*Bir bakayım kitaplara derken aralarında "Sıradan Zaferler" adlı çizgi romanı buldum. Açıp okumaya başladım, ilk başlarda sıradan bir çizgi roman işte havası verdi. Başlığında sanki bu karşılaşmaya uyarı verir gibiydi yazar. Şimdi ise 34'üncü sayfadayım. Çok sürmeden; kitap sıradan maskesinin ardına nasıl da katmanlı bir hikaye yerleştirmiş, okurken şahit oluyorum. Bir fotoğrafçı, sanatçı ve bu sanatçının günlüğü gibi bir hikaye. Yer yer aşk hayatı kitabı bölüyor, bazen çocukluk anısı veya fikir dünyası. Tabi böyle tam sinematik kareler. Yolda giderken arabanın penceresinden karakterin zihin dünyasına giriyorsunuz. Şimdilik izlenimlerim bunlar, devamını okudukça buralara gelirim. Bu adımı biraz daha ilerletip belki mesafe kaydederim, kim bilir?*
13 Haziran Perşembe, 2024
"anlam bulmak, eylemlerin besmelesi gibi"
Tam da yazıyı okumadan önce düşünmeye ve içimden kendimi avutmaya başladım. "Kimse okumuyorsa yazdığım şeyleri, ne önemi var?" Sonra dedim, insan kendi içinde anlam bulmadan da bir şeyler yapabilir, diye düşündüm. Şimdi tekrar bakıyorum da, yazı yazarken şu olmamalı "beğenilmiyorsa yazılmaya değer değildir." Bu sebeple bu yazıya yüklediğim anlam aynen şu şekilde olacak: "ilerde kendi yazdıklarımı okuyup biraz nostalji yaratacağım ve beynim bundan çok keyif alacak."
İşin besmele kısmını hallettikten sonra başlayayım yazmaya.
Dönemin sonuna geldik, sadece teslim etmem gereken bir ödev kaldı. Ödeve geçmemek için kaçınma mekanizması, kitap okkumaya karar verdim. Şimdi okumam bitti ve bu yazıyı da tamamladıktan sonra asıl makaleyi yazmaya devam edeceğim.
*80'li sayfalardayım. Yazar, duyguları vermek için renklerle temalar belirlemiş olması kitaba bir dinamiklik katmış. Mesela kaygılı bir durumla karakter karşı karşıya geldiğinde, renkler kırmızıya bürünüyor. Geçmişi hatırlarken çizimler siyah beyaza boyanıyor. Sanki bir dizinin arka fonu müziği gibi, akışı inanılmaz keyifli kılıyor ve kendi içinde bir "flow" akış oluşturuyor. Tüm bu detaylar kitabın neden ödüllü olduğunu tekrar hatırlatıyor.
-SPOİLER-
Kaygılar döngüsünün içinde kaybolmuş ana karakter. Yolunun kesiştiği insanlarda da panik atak var, hem kendisinin de tecrübe etmesi panik atak döngüsü dememe sebep oldu. En son da babasının panik atak geçirdiği andaydım. "Hamileyken çok güzelsin, sizlere bakacağım." anlar da hep birbiriyle çarpışmak zorunda mı, tam da babasınn eskiden çalıştığı yerdeki isnanların fotoğraflarını çektikten sonra bunlar oldu. Babasının alzeimer hastası olduğu ve anıların birbirine karıştığı noktalar kitabın şimdiye kadar okuduğum kısmı içindeki en çarpıcı kısımlarından biriydi. Karakterler, yaşına ve kim olduklarına bakmaksızın birden sizin yakınınız olabiliyor. ortak tecrübeler ile insanlara tanışıklık kuruyoruz ya, sanki karakterlerin her biri kendi sahnelerinin ana karakteri oluyor. paralel kitap evrenlerinde karakterlerin hayat hikayeleri saniyeler içinde olsa bile birden beliriyor. gerçekten çok keyifli bir tecrübe benim için.*
bu kadar, devamını okudukça buraya gelip güncellemeler yapacağım<3<3
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.