264 syf.
İçimizdeki maymun hangisi, diye soruyor yazar. Haşin tarafı ağır basan ama yine de barışmayı bilen şempanze mi, yoksa barışçıllığı ağır basan ama rekabeti de bilen bonobo mu? Elbette ikisi de var içimizde. Bireyden bireye, toplumdan topluma ve koşullara göre değişen tüm bu zıt eğilimleri içinde taşıyan ve her iki kutba da zaman zaman şempanzelerden de bonobolordan da daha ileri ölçüde meyledebilen bir türüz.

Yazarın özellikle üzerinde durduğu konu ise şu: İnsanın hayvani yanı sürekli olarak şempanze benzeri eğilimlerle betimlenmeye çalışılsa da, aynı uzaklıkta akrabamız olan bonobolor da var. Dolayısıyla "insancıl" özelliklerimizin de köklerini hayvani yanımızda bulabiliyoruz. Yani "iyi" özelliklerimiz üzerimize sonradan tutturulmuş bir şey değil; bir "uygarlık cilası"ndan ibaret değil insancıllığımız.

Deneyimli bir primatolog olan yazar, yıllar boyunca biriktirdiği gözlemlerini ve anılarını serpiştirerek ilerlettiği metinde, en yakın akrabalarımız hakkında çok değerli bilgiler veriyor. "Bonobo ve Ateist"ten sonra okuduğum ikinci kitabı oldu bu. İki kitapta birden yer verdiği kimi gözlemleri "aynısı öbür kitapta da vardı" dedirtebilir size ama sonuçta ele alınan konu için yararlı ve hepsi de bir kez daha okumaya değer anektodlar.

Çevirmen de çok iyi iş çıkarmış; yazarla sohbet ediyor gibi hissediyorsunuz. Kitabı lise çağından itibaren herkese öneririm.