Bu eser de öğrendim ki asıl başarı basite yeterince önem verebilmekte. Çünkü ne başlangıçta atılacak o ilk adım olmadan yolculuğu tamamlamak mümkün, ne de yazılacak o tek cümle olmadan bir kitabı bitirmek. Yapacağımız hiçbir şeyin mükemmel olmasına da gerek yok, sadece bizi yansıtsın yeter. Kalbime yerleştirdiğim söz şöyle diyor: “Sadece en güzel sesi olan kuş ötseydi, orman çok sessiz bir yer olurdu.”Basit olanın kıymetini deneyimlediğimizde, göreceğiz ki hayatın her alanında hedefimiz doğrultusunda dünümüze göre bugün atacağımız küçük adımlar bizi mucizelere taşıyacak.Karşımızdakine nasıl fayda sağlarım diye düşünecek, yaptığımız işe (mecbur olmamamıza rağmen) küçük bir artı değer ne katabiliriz diye araştıracağız. Çünkü sadece kendi dünümüze göre daha iyi olmak için yarışacağız ve bunu adımlarımızda ısrarcı olarak yapacağız.Tam da bu yüzden; Mükemmellik tuzağının çözümünün küçük adımların sihrinde olduğuna inanıyorum. Bir hedefe yöneldiğimizde atacağımız ilk ve son küçük adımın Sıradanlığın içindeki küçük mucizelerde olduğuna inanıyorum. Sizin de okumanızı tavsiye ederim.