Oldukça duygusal bir inceleme
Puan vermedi·864 syf.··
Beğendi
·2024 27. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 16 Haziran 2024 01:08
Nereden başlayacağım bilmiyorum. O kadar ilginç bir okuma deneyimiydi ki benim için. İlk olarak söylemem gerekenler sanırım kitabın bir sürü tetikleyici unsura sahip olması, bu yüzden çok sağlam bir psikolojiyle okunması gerekiyor ve hayatınızda kötü bir noktasındaysanız ya da geçmişinizde travmatik yaşantılara maruz kaldıysanız kitabı okumamanızı şiddetle tavsiye ederim.
Devam edecek olursam kitabın dilini çok sevdiğimi söylemeliyim, oldukça günlük ve sade bir dile sahipti ve bu yüzden kitabın içine girmek çok kolaydı. Karakterlerin derinlemesine analizi okurun onlara daha çok bağlanmasını ve onları daha çok sevmesini sağlıyor, bu da gelecek olayları çok daha gerçekçi ve etkileyici kılıyor bence. Yazarın bunu kesinlikle bilerek yaptığını düşünüyorum. Öyle bir olay örgüsüne sahip ki kitap sizi tüketiyor, o an bütün hayatınızı ve yaptıklarınızı bırakıp tüm vakit ve ilginizi talep ediyor sizden, en azından benim deneyimim bu şekilde oldu. Kitabı okuyamadığım anlarda sık sık neler olacağının merakıyla boşluğa dalarken buldum kendimi.
Çok travmatik bir yaşam öyküsüne tanıklık edeceğinizi bilmeden bu kitaba başlamanın mümkün olmadığını düşünüyorum, zira insanları ağlatmasıyla ünlü bir kitap. Hayatımda ilk defa bir kitabı bitmesi için yalvararak okudum, olan kötü olayların bir sona ermesi ve karakterlerin huzur bulmasını istiyordum çünkü. Baş karakterimiz hem fiziksel hem de psikolojik olarak çok hasar almış biri, bu yaralarıyla kendi başına baş edebilmek için birtakım mekanizmalar geliştirmiş zamanla. Çevresindeki kişilerin ona yardım etme çabasını uzun uzadıya anlatıyor kitap. Ne dereceye kadar sessiz kalıp görmezden gelmek sağlıklıdır, yardım istemeyen birine gerçekten yardım etmek mümkün müdür, travmatik yaşantılar bir insana nasıl zararlar verir gibi birçok konuyu irdeliyor. Jude’un bir şeyleri anlatmada zorlanmasına ve korkuları, çevresindeki insanların ona yardım etmek için çırpınmasına ve çaresizliğine sürekli tanıklık ediyoruz, bu da kitabın iç parçalayan atmosferinin önemli unsurlarından biri. Sürekli daha iyisi yapılabilir miydi, ne farklı olsa daha faydalı olabilirdi diye sorgularken buluyorsunuz kendinizi, bu da çok yıpratıcı ve kafa karıştırıcı bir durum.
Jude’a öğretilen şeyler o kadar küçüklükten zihnine işlenmiş ki, aksini öğretmenin ne kadar zorlu olduğunu her tanık edişinizde kalbiniz kırılıyor. Bir insana bu kadar kötülüğün nasıl yapılabileceğini aklınız almıyor, gerçekten üzüntü ve sinirden haykırmak istediğim çok an oldu. Köklü travmatik yaşantıların kişinin geleceğini nasıl etkilediğine dair oldukça ayrıntılı ve gerçekçi bir öykü bu bence. Detaylar o kadar çarpıcı ki siz de adeta karakterlerle arkadaşmışsınız ve onlar gibi bir çıkış yolu arıyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Jude’a sarılıp onu her şeyden koruma isteği geliyor içinize. Bununla beraber okumayı gerçekten çok yorucu kılıyor, çünkü yaşanan olaylar çok ağır. Yalnızca bir okur olmama rağmen üstümden tır geçmiş gibi hissediyorum, bu olaylara gerçekten tanık olsaydım ne yaşardım bilmiyorum, ki gerçek hayatta bu olayların hiç de seyrek yaşanmadığını düşününce çok üzücü bir durum bu. Gerçekten artık bitmesini istedim, bitip bu kitaptan kurtulmak istedim, olaylara sadece tanıklık etmek bile günlerce üstüme ağırlık gibi çöktü.
Bu üzücü noktalar dışında kitabın olay örgüsünde gerçekleşenlere öfkeliyim, bu dünyaya, hayata öfke doluyum. Bu kitap dünyanın nasıl adaletsiz bir yer olduğunun, en iyilerimizin nasıl en kötü şeylerle sınandığının unutulmaz bir hatırlatıcısı oldu. Jude’un bunlarla mücadele etmesini izlemek çaresizliğimi ve insanlığa olan öfkemi felaket derecede artırdı. Uzun süredir bu kadar çok ağlamamıştım.
Çok güzel ama zorlu bir okuma deneyimiydi, güzel vakit geçirmek isteyen ve kaldıramayacağını düşünen kimse kesinlikle okumamalı. Çok öğretici bir kitap olmasının yanında dayanılmayacak derecede çok sabır ve dirayet gerektiriyor, herhalde bunu artık anlatabilmişimdir.
Jude’u, bu evreni ve karakterleri çok özleyeceğim. Günlerdir tek bildiğim onların hayatları, onların hikayeleriydi. Düştüğüm bu boşluktan toparlanmam ve bu olay örgüsünü sindirmem biraz vakit alacak. Bu kitabı okuduktan sonra kendi yaşamımın üstüne bir yaşam daha eklemişim gibi hissediyorum, 53 yaş yaşlanmışım gibi sanki.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.