Frida Kahlo'nun da dediği gibi: '' Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.'' Ezilmenin de yanında boğuluyorum kendi karmaşamın içinde. Eğer ki bir gün aralarından birini seçecek olursam bu hangisi olacak fazlasıyla merak ediyorum. Huzursuz ve yorgun kalmayı seçip, konfor alanımda kendimi boğmaya devam mı edeceğim? Yoksa inançlarımı seçip yeni bir yol mu çizeceğim bilinmeyene doğru? Bir bakıma ikisi de insanı korkutan şeyler ama bilinenin aksine bilinmeyeni seçip, kötü de olsa yeni şeyler deneyimlemek daha iyi olurdu gibi düşündürmüyor da değil.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.