spoilerli ─ sukur sonunda bitirdim
kitabi bayagi begendim. ama okurken insana kendini cok salak hissettiriyor, soylemeden gecemeyecegim. yahu kopek ve 4 yasindaki cocuk bile zehir gibi nasil mumkun bu??? herkeste inanilmaz bi dahilik var.
calvin'in sonunun boyle olacagi kitabin baslama seklinden belliydi. cocuk var, anne var, babadan soz edilmiyor. ve ne hikmetse iki bolum falan sonra anne - baba tanisma hikayesinden basliyor kitap. cok belliydi bi sey olacagi. ama calvin kendini bu kadar sevdirdikten sonra hic hos olmadi. o kadar uzuldum ki. hani, normalde bu tur bi duruma uzulecegimden daha cok uzuldum. o kisimlari okudugum donemle mi alakali bilmiyorum.
bi de asil koyan calvin'in, elizabeth'in de kaza yoluyla olmesine takmasi ve gunun sonunda kaza gecirenin kendisi olmasi. ICIM GIDIYOR (abartiyor olabilirim)
calvin cok guzel bir karakterdi ya. butun incelemeyi calvin'e ayirabilirim su an. hani; inanilmaz havali, yazarin okuyucu sevsin diye yazdigi hirlamasindan belli olan erkek romcom karakterligi hic yoktu ustunde. kusurlu, hatali ama inanilmaz derecede yakin hissettigin, tatlis, dusunceli bir karakterdi. of calvin. bi de elizabeth oldugunuzu dusunsenize. ben "o gun ise tek gitmesem, calvin'i de beklesem boyle olmazdi" demekten kendimi bitirirdim. is tek bununla da bitmiyor komik bi sekilde. "six-thirty icin tasma almamis olsam boyle olmazdi" her ucu boklu degnek. ben kendimde suc bulmaktan helak olurdum. bi de tam bunlarin ustune adamin cocugunu tasidigini ogren?? korkunc. bi de sirf cocugunu tasiyorsun diye isten cikartil? ay aklimi deliricem.
bi de tam emin olamadim ama yazar ateist galiba. dikkatli bakinca oyle anlasiliyor. bayagi dikkatli bakmak lazim ama. her on cumlede bir falan.
kadin bilimle biraz zaman geciren herkesin ateist olacagi gibi bir dusunceye sahip sanirim. inancli karakterler bile ateist olanla biraz zaman gecirince dinden cikiyor. ilginc. bu bi noktada gercekci, cunku herkes dinine cok bagli degil. topluma bakip da sirf insanlarin bir dine mensup oldugunu gordugu icin bir dine mensup olan cok insan var bence. farkinda da degiller; muslumanlar, hristiyanlar ama sirf gunun sonunda bi dinleri olmalari gerektigi icin. uzulerek soyluyorum ben bi tik bu gruba giriyor olabilirim, emin degilim dusuncelerim karisik.
neyse. incelemeyi yazarken uc uzun paragraf boyunca kitabin dinle iliskisinden bahsettim. sonra da hepsini sildim cunku bir sonuca varmiyordu dusuncelerim, hepsi karisikti. ve simdi bile yazdiklarimi silmeme ragmen bir paragraf dinden bahsetmisim. ve bu bilimle alakali bir kitap. varmaya calistigim yeri goruyor musunuz?
yazar bilimle dinin catistigi konusundaki siddetli dusuncelerini her firsatta vurgulamis. bu kadar soyleniyorsan niye okudun diyeceksiniz, acikcasi soylenmiyorum neye inandigi cok umrumda da degil ama garip geldi bunun bu kadar baskin islenmesi boyle bir kitapta. elbetteki ateist ana karakter olabilir, hatta ana karakterin dindar olmasi hic uygun olmazdi. kisiligine uymazdi. sadece kitapta din konusunun her yerden firlamasi olayi cok farkli yerlere cevirdi diye dusunuyorum.
neyse. en basta bahsettigim noktalara donecek olursam. kitabin yazim dilini ozellikle cok begendim. nasil aciklayabilirim bilmiyorum ama beni icine cekti.
herkesin dahi olmasi konusu basta garip geldi, sonra alistim normalim oldu. bitirip geriye bakinca dahilik konusu abartilmis gibi geliyor. belki salak hissettigim icin savunma mekanizmasi olarak bu dusuncelere gecmisimdir ama bilemiyorum.
bir yorum okudum, goodreadsteydi. elizabeth'in 2022den firlayip 1960lara gittigini dusunmus genel olarak. ve okurken bunun ustunde durmasam da birinin kaleminden bunu boyle okuyunca fazlaca hak verdim ve rahatsiz oldum bu konuda. kitap benim icin gercekciligini biraz daha yitirmeye basladi. (dahilik konusu gercekciligini yitirmeye basladigi ilk nokta olmustu)
okurken kitabin 10luk oldugunu dusunuyordum. detaylara takilmayinca gercekten onluk olabilir. ama dusunerek okuyunca kitapta insanin sıkıntılı buldugu cok sey cikiyor. yine de pek cok kitaptan daha kaliteli bir okuma olduguna inaniyorum. inanilmaz bir the marvelous mrs maisel havasi veriyordu bence. (o diziye bayilirim)
favori karakterlerim calvin, harriet ve walter. six-thirty'i de seviyordum ama yine bi yorumda kitabi fantastiklestirdigi dusuncesini gorunce aydinlanma yasadim ve ufaktan sogudum.
her neyse. gunun sonunda beni eglendirdi mi eglendirdi. ve muthis otesi bi karakterle tanistim (calvin) (bircok favori karakterim gibi onu da erken ugurladik. sasirdik mi?) bu yuzden cok puan kirmayi dusunmuyorum. kitabi onerir miyim? bence oneririm. yukarida dedigim sıkıntıları vardi ama hikaye icine ceken bir hikayeydi diye dusunmekteyim.
(iletinin gittikce elestirel olma sebebi baslarini bitirmeden once yazmis olmam. fark ediliyor bence.)
ha bi de dizisinde nasil bir is cikardilar merak ediyorum. daha kitabi okumadan once karsima kesitler cikiyordu. en yakin zamanda izleyecegim.
·
1.508 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
