bu kitabın seveninden çok sevmeyeni var anlamadığım şekilde. ben seviyorum. bana, belki de düşünce yapımı kökünden etkileyecek bir bakış açısı kattı. yazarından bağımsız çok gerçek bir hikaye okudum. kitabın ilk yarısında ryle’a ben de aşık olmuştum ve mâlum olaydan sonra o kadar hayal kırıklığıyla doldum ki… asla affedilecek şeyler değildi hiçbiri. geri döndürülemez olmasıydı zaten bu kadar acıtan çünkü bir sayfa önce ryle’ı bu kadar severken bir sayfa sonra bu sevgiyle ne yapacağını bilememek? kitap okumayı neden çok sevdiğimi bir kez daha anlıyorum böyle keskin çizgilerde. ben yaşasaydım ne yapardım bilmiyorum ama lily ile çok gurur duydum. bu döngüyü kırdığı için, cesur ve cüretkâr olduğu için ve savaşmayı hiç bırakmadığı için.
“yüzmeye devam et.”