Herkesin aksine Yüz Karası'nı öyle çok sevmediğim için bu kitabı onunla kıyaslayarak okumadım, bu yüzden de gayet sevdim.
Hazel, kitabın başından beri ne istediğini bilen, geri adım atmayan, güçlü bir karakterdi. Ara ara fazla fedakar olduğunu düşünsem de yaşadığı şartlar altında iyi kalmaya ve kardeşinin kendi kaderini yaşamaması için çabalamaya devam etmesi kabul edilebilir bir durumdu.
Ian'ı başta hiç sevmesem de (özellikle de Hazel'le tanışma sahnesi yüzünden, başrollerin o şekilde tanışması irrite ediyor beni gerçekten) sonradan harika bir karakter gelişimi gösterdiğini düşünüyorum. Hatta son kısımlarda onun için gerçekten üzüldüm ve Hazel'a bağlılığı beni çok etkiledi.
Sonda Charlie yüzünden yaşananlar beni biraz sıktı. Özellikle Garrett hakkındaki gerçek gerçek bir darbeydi benim için, Hazel'in pek de üzerinde durmamasını ve annesine ya da Garrett'a karşı tepki göstermemesini garipsedim bu yüzden.
Ama genel olarak sevdim. Diğer yan karakterler de iyi yazılmıştı. Büyükbaba ve büyükanneyi sevdim, özellikle de Ian'ın ekip arkadaşları kesinlikle çok iyi çocuklardı ve dost darbesi görmeden, gerçek arkadaşlık okumak güzeldi.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.