Merhaba kitapseverler, Okumayı çok sevenler,
Şahmeran hikayesini bilenler, bilmeyenler. Şöyle bir duyup merak edenler. Tomris Uyar'ın anlatımı ile "Ödeşmeler ve Şahmeran Hikayesi" okuma vakti geldi mi?
“Gerçek sevdanın yolu yokuştur, unutma!”
"Aramızda sevgi bağı yoktu ki beni ele versin, diye güldü Şahmeran. İhanet, sevgi söz konusu olduğu zaman vardır."
"Verdiğin sözün ağırlığı yalnızken ezer yüreğini."
Öyle içe dokunan, öyle acıtan bir tarafı var ki Şahmeran hikayesinin sonunu bilsenizde içinizde vicdanınıza tercüman olan bir ses hep şöyle seslenir "Hayır! Ne olursa olsun yerini söylemeyecek." Her hikaye de mutlu sonla bitmez ya... Mutsuz sonlarda buluşup içine doğru ezilirken, hatta bir parça boğazına dururken anlatılanlar, bir yanında çağlayan bir coşku ile hiç bitmesin dercesine okursun bazen. Öyle birşey işte. Bu kadarcık.
Haa unutmadan insanın da fıtratında var galiba ihanet...