found family at its finest.
yalan yok, son zamanlarda modern fantastik türündeki kitaplardan pek bir umudum yoktu ama bu kitap okurken yüzüme güneş ışığı vuruyormuş, bir çocuğun (aslında 6 çocuğun) kahkahası kulağıma çalınıyormuş gibi hissettirdi. ya da okyanusun tuzlu kokusu ve fırından yeni çıkmış çörekler gibi. veyahut "aile" ve "ev" kelimelerinin insanın içinde sebep olduğu sıcaklık gibi. yazarın yazım tarzı da çok hoştu bence, sanki kelimeler nehirdeki taşların üzerinde zıplıyormuş gibi. öyküyse en basit haliyle büyülüydü. aynı öyküdeki karakterler gibi. bayıldım. ben böyle kitaplar okumak için yaşıyorum gerçekten.