Kant'a göre aydınlanma için özgürlük kaçınılmaz olur. Öyle bir özgürlük ortamı olabilmeli ki orada insan kendi usunu toplum için tüm alanlarda kullanabilsin. Ancak böyle bir özgürlük kolay bulunur bir şey değildir. Şöyle der Kant: "Her yandan bağırdıklarını duyuyorum şimdi: 'düşünmeyin!' resmi görevli 'düşünme yap' diyor sermayeci 'düşünme öde' diyor papaz 'düşünme inan' diyor. Bu durumda Bilge kişiye büyük iş düşüyor. Ruhumuzu toplumsal düzeyde kullanarak halkı aydınlatmaya çalışmaktır bu. Böylece Kant felsefesi eleştiriyi temel alan bir felsefe olur. Kant böylece eleştiriyi öne çıkaran bir dönemin dileklerini dile getirir. Onun uzun bir arayıştan sonra geç zamanda temellendirdiği felsefesi eleştirili felsefe diye anılır.