Doksan kere soksan yine noksan yine..
Öncelikle 2 haftanın sonunda kitabı bitirebildiğim için kendimi tebrik ediyorum. Yazar o kadar yazdıkça yazmış ki ben okurken yoruldum. Harbiden yoruldum.
Ama bu kitabın sarmamasından mı? Hayır.
Çünkü elime aldığım da gayette sarıyodu ve tek oturuşta 100 sayfadan az okumadım nerdeyse. Ama elimden bıraktığımda tekrar elime alması gerçekten zor oldu. Muhtemelen yaz sıcağından falan çünkü bence ilk kitaba kıyasla akıcılığından bir şey kaybetmemiş.
İlk olarak bu kitabı fwden daha çok sevdiğimi söylemem gerek. Çok fazla olumsuz ve hayal kırıklığı yorumu olduğundan şüpheliydim biraz ama asıl bu kitapta evrenin oturduğunu hissediyosunuz bence.
Genel olarak bütün karakterlerin bu kitapta gelişmeye ve büyümeye başladığını düşünüyorum. Zihinsel olarak daha sağlamlardı. Yan karakterlere daha fazla yer verilmişti.
Yan karakterler hakkındaki en olumsuz düşüncem ölüm duygusu. Asla bana geçemedi birini kaybetme duygusu. Şöyle anlatıyım,Violet kitabın başından beri birinci sınıflarla bağ kurmamaya çalışıyor çünkü ölürlerse suçluluk hissetmek istemiyor. Ama bunu yaparken bizim birinci kişi ağzından okuduğumuzu da unutuyo yazar bence. Ölümler karaktere geçmese bile bize geçmeliydi. "Aa ejderha visiayı karşı duvara fırlattı, o ölmüştü" omg gerçekten mi? Kitabın başından sonuna kadar bir sürü karakter öldü ve sadece ÖLDÜ yani. Bu yüzden birinci kişi anlatımların fantastikte yeterli kalmadığını düşünüyorum. Karakter olayları ghostluyo diye biz de mi hissetmemeliyiz yani *göz devirme emojisi*.
Karakter özelinde düşüncelerim biraz daha ılımlı violete karşı. Kızın o kadar çok güven sorunu var ki benim o kadar olsa gider kendimi en yakın binadan atardım(bu evrene göre ejderha sırtı da olur). ÇOK FAZLA kendini sorguladı özellikle xadena karşı duyguları hakkında ama nedense benim hoşuma gitti. Karakteri saf duygularıyla okumak iyi bişey bence. Sm serisini de sevme nedenim en başta buydu. Olayların yanında bana kendi hissettiklerini de mi anlatmak istiyosun? Tamam anlat. Okurum. Ama lütfen bu bipolarlığa devam etme violet. Kafası çok karışık anlıyorum ama en azından kendi içinde bi fikrin olsun be kızım. Xaden a sinir mi oluyoruz, tama o zaman uzak dur. Onu sadece bedeni için mi istiyosun, tamam o zaman öyle davran. AMA NEDEN SÜREKLİ KENDİNİ ONA BIRAKIP DURUYOSUN. 3 sayfa önce zerre güvenmediğini söylediği adama 3 sayfa sonra yine kendini açıyo tam delirmelik. Adam karşımda olsa kafamı yüzüne geçireceğim sahnede violet omzuna gömülüyo herifin. Sonuç olarak: ilişkileri kesinlikle sağlıklı değil, rezalet.
XADEN DENEN ADAM: bu kitabı nerdeyse camdan atmama neden olacak herif olur kendileri. Kitap boyunca o violetten daha bipolardı resmen. Bakın bi aşk itirafı yapıyo, ben hayatımda bundan daha büyük hakaret duymadım. Violetle konuşmaları ve kurduğu cümleler desek, onlar daha da beter. Anlatamam okumanız gerek. Seni sadece cinsellik için istemiyorum o yüzden senin beni tekrar sevmen için bunu kullanmıcam zart zort 2 sayfa sonra hop smut. CİDDEN Mİ? Hayır yani aşk anlayışınız bu olamaz. Ben xadenı bu kitabın başrol erkeği olarak kabul etmeyi reddediyorum. Jackle enemies to lovers bile olabilir. Ona bile okeyim. Neyse devam ediyim, adam tamamen bi sır küpü. Tam onu anladık öğrendik diyoruz telrar başka bişey çıkıyo(çıldırmalık). Yemin ediyorum daha önce bu kadar sinirlerimi zıplatan bi erkek karakter daha okumamışımdır(chaol istisna). Onun dışında violetle kurdukları "sayılı"(baya sayılı) sağlıklı iletişim de var. Onları beğendim ona laf yok. Kitabın xadenla ilgili olan plot twist kısmını daha kitabın yarısına gelmeden çakmıştım, hiç şaşırmadım. Sadece bu şekilde olacağını düşünmemiştim. Bi de durduk yere exi çıktı ortaya, ondan bahsetmek bile istemiyorum hala sinirleirmi zıplatıyo mal kadın. O kadar sinir bozucu ve beni tetikleyen laflaretti ki kız dedim yeter yok ebesinin yani. Aman her neyse ben bi süre xaden yada cat görmek istemiyorum benden uzak tutun yeter.
Tairn, üzümlü kekim. Xadenın violetten sır saklamasına alışığız ama sgaeylin tairnden saklamasına hiç hazır değildim. Bunu haketmedik. Onun dışında tairnin özgüveni her zamanki gibi çok iyiydi ve okurken aşırı zevk aldım. Kitabın ejderhalarla ilgili olan kısımları o kadar hoş ki cidden keşke sadece o kısımları okusak. Andarnaya karşı babacan tavrı falan çok eğlenceliydi. Başrol olmalıydın tairn, senin ağzından okumalıydık.
Andarna, yanaklarını mı sıkmak istiyorum sarılmak mı istiyorum tam karar veremedim ama kesinlikle bu kitabın yıldızı o. Tekrar söylicem malesef andarnanın plotunu da çok önceden tahmin etmiştim. Yazar o kadar velli bi çizgiyi takip ediyo ki anlamamak imkansız bence. Sonlara doğru ettiği laflar karşısında ağzım açık kaldı, dedim cidden büyümüş bu. Bi dahaki kitapta lütfen andarnayı daha fazla uyutmayın ve daha çok sahne görelim.
Yukarda dediğim gibi yan karakterleri genel olarak sevdim ama asıl dain fark attı bence bu kitap. Madem şöyle karakter gelişimi yazabiliyodunuz neden xaden a da yazmıyosunuz yazar hanım? Rhi her zamanki gibi destekleyici yakın arkadaş rolünde o yüzden ona pek yorumum yok. Ridoc komik arkadaş, imogen arada ortaya çıkan sert ama sevilen arkadaş falan filan hep aynı olaylar. Ama sawyer, sawyera bayıldım. Jese de bayıldım. İkisine birlikte de bayıldım. Ama bizim hayatımız acı olduğundan maşallah dediğim 2 gün sağ kalamıyo mlsf(ölmedi ama başına bişey geldi manasında)
Karakterler dışında kitabı genel olarak sevdim. Çünkü worldbuilding konusunda cidden iyi iş çıkarmış yazar. Her şey çok özgün diyemem ama büyü sistemini anlamamız için kesinlikle gerekli bi kitaptı bence. Olayların boyutları daha ciddiydi ve savaş sahnelwri de güzeldi diyebilirim ama, tekrar ama birinci kişi anlatımından dolayı savaş sahnelerinin çok eksiği vardı ya. Tam tatmin oldum diyemem, idare eder işte.
Yazım dili konusuna gelecek olursak, yazar bi şekilde öfke olsun, kızgınlık olsun, nefret olsun bu tür duyguları gayet iyi geçiriyo bence okuyucuya.Ben çok temiz sinir krizine girdim mesela. Gayet başarılı.
Tekrar dicem plotlar çok basitti, 2km öteden anlaşılabilirlerdi ama okuması zevkli miydi, evet.
Akıcı, romantik unsurları fazla ama çok da sıkmayan, EJDERHALI, akademi sistemini sevdiğim genel olarak iyi bi roman bence. Devam ederim yani.
·
1.945 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ergenliğimin zirvelerinde bu seriyi okusaydım yoruma hak verebilirdim ama 30 yaşına gelince toksik karakterin Violet olduğunu anlıyorsunuz maalesef. Ergenlik konusu da kesinlikle hakaret değil, romantik olsun veya olmasın ilişkilere, iletişime bambaşka bir şekilde bakmaya başlıyorsunuz. Violet karakteri ise tam anlamıyla hala ergenliğinin zirvesindeki yaşlarda gibi davranıyor. Sır saklamış vs... yazar bu konu üzerine karakteri o kadar histerik yazmış ki, inanılmaz toksikti. İlk kitapta 20-21 yaşlarına uygun genç bir kadın gibi hareket ederken, ikinci kitapta 14-15 yaşlarındaki bir çocuk gibi düşünüp hareket etmeye başladı.
Şevval‘s
Gönderi Sahibi
Ben zaten karakterlerin bipolarlıklarını aştım, yazarın duygusal bi şeyler yazamadığını da kabullendim. Artık sadece seri nereye gidicek merakımdan devamını okuyorum
