Selammm Canımlar
Yazarın kalemini seviyorum, seriyi seviyorum ama hala bir tık uzatıldığını düşünüyorum. ( Bunda kitabın puntosu, sayfa sayısı ve tekrar eden cümleler etkili bence) Üçüncü kitabı da aslında bakarsanız ben Wattpad de okumuşum. Okurken tekrar anımsamak, gülmek, duygulanmak ve o yedi güzel çocukla bağ kurmak benim için tarifi imkansız bir duygu. Serinin üçüncü kitabında karakterlerin çoğunun geçmişini öğreniyoruz artık. Ama beni hala en çok dağlayan Koza.Okurken bende hep düşündüm, geçmişi böyle olmasa Helin' le beraber gerçek bir kardeş gibi büyüse daha mı az kırılırdı. Kitapta beni en etkilemeyen karakter Lal ne yazık ki. İlk okuduğum zamanda sevmemiştim hala da sevmiyorum ciddi anlamda bir çaba görmüyorum tamamen bencil geliyor bana. Mutlu ve Işık 'in geçmişi yine bizi toplumumuzun kanayan yaralarından birine sürüklüyor.Ama ne var biliyor musunuz kitapta ki çocukların her birinin geçmişine bizim toplumumuzda var olan pislikler bulaşmış. ( Taciz, tecavüz, pedofili, çocuk gelin vs vs) Bu kısımları okurken inanılmaz duygusallaştım.( Hatta bir ara kitabı kenara koyup derin bir nefes almam gerekti.) Ama bir diğer sayfayı çevirince de yerlere yattım gülmekten. Özellikle lunapark ve korku evi sahnesi karnıma ağrılar soktu gülmekten. Velhasıl kelam seri öyle bir seri ki hem toplumsal olaylara bakış açısı kazandırıyor, hem güldürüyor hem ağlatıyor, yetmiyor meşhur kitaplardan alıntı ve bilgi veriyor. ( Genç Werter' in Acıları, 1984, Vadideki Zambak, Peter Pan gibi)
Koza ve Helin kardeşliği öyle güzel adımlarla ilerliyor ki her bir sahneye kalbimi bırakıyorum. Tabi ki geçmişten gelen düşmanlar aktif rol oynuyor son sayfalarda ve ana karakterimiz Helin' e bir tercih hakkı sunuluyor ya eşini ya abisini seçecektir bu ölüm oyununda? Allah'tan ki önceden okumuşum da kimi seçecek ne olacak az çok biliyorum yoksa meraktan ölebilirdim. İlgisini Çekenlere Şimdiden Keyifli Okumalar Dilerim ( ama ne olursa olsun Aslı' nın kalemiyle tanışmanızı çok isterim )
·
200 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.