Yavaş yavaş tükenir miydi aklı insanın. Eski mutluluğuna dönerken haberdar mıydı hastalıklı arzuların idamından? Herşeyin sırrına ilerlerken hep güleceği bir yaşa takılacak ruha verilecek tavsiyeyi hangi irade düşünmek isterdi ki. Bayatlamış mutluluğuna çorba sunmak gibi birşeydi bu yitim. Bir bedeldi zihni, ya kurban edilmiş ruhun esintileri nasıl silinebildirdi, birdaha nasıl insan kalmak istenirdi?
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.