Yüzlerce sayfalık kitapların ortasında bir yerlerde deriz ya hani, konu çok uzadı artık diye, işte bu kısacık kitabın sonunda yaşadığım his de tam olarak bunun aksiydi; gözlerim boş sayfalara, kitabın henüz okumamış olduğunu düşündüğüm kıyılarına köşelerine yeltendi…
Konusu neymiş bir bakayım, derken elimden düşüremedim. Oradaydım. O kayalıklardaydım. Düşeceğimi düşündüm. Köy meydanında dolaşan dedikoduların arasında kendi sözlerimi aradım, sanki dünyadaki herkesin düşünceleri vardı orada.
Halilin hortladığına bir inandım bir olmaz öyle şey, dedim. Dönüştüğü hayvanları ve hatta yazılmayan hayvanları bile düşündüm.
Kitabın bende böyle bir iz bırakmadığını söylemek isterdim… Kitabı okuduğum günün ertesinde bir peygamberdevesi gördüm ve içimden, kim acaba, diyerek tahminlerde bulundum. İşte bu edebiyatın nasıl bir güç olduğunun kanıtıdır. (Kimdi acaba?)
Ben insanlara nadiren kitap tavsiye ederim, bu kitabı daha çok insana okutmayı ve üzerine konuşmayı kendime bir görev edinmeye meyilliyim.
··
188 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.