Genellikle aruz kullanan,en çok Fâilâtün Fâilâtün Fâilün vezniyle yazılan.
Türk şiirinin dörtlük geleneği,
Divan edebiyatının kıt'a ve dü-beyt tanımlanan dörtlükleri...
Dörtlük ve özelikle rübai türünün çağdaş ustalarından biri,
Ümit Yaşar Oğuzcan...
Her gün yeni bir can yaratır hak bende
Ergeç yeşerir kupkuru yaprak bende
Son meyvesiyim ben bir ölümsüz ağacın
Binbir tohumun sürdüğü toprak bende
Şiirlerde bazen beşeri ölçüler içinde güçlü bir güzelliği dile getiriyor:
Bir bakıp gözlerime
herşeyi anlarsın ya
Benimle kederlenir,
benimle ağlarsın ya
Şu sonsuz karanlıklar
hiç umrumda değil
Batmayan güneş gibi içimde
sen varsın ya
Bazen de, dört satır içinde, aşk bir ölümsüzlük macerası oluyor:
Bir ömre sevdiğimin bir gecesi
Ağzımda duadır adının her hecesi
Fâni yaşayıp böyle ölümsüz sevmek
Âlemde bütün sevgilerin en yücesi
Şair, Tanrıyı Tanrıya şikayet eder gibidir: Dünyayı sakat yaratmıştır, kötülük,ve adaletsizlik doldurmuştur...
Dindar kişiler zannediyor hak çağırır
Aslında o fanileri toprak çağırır.
Şairin elinde olsa yepyeni bir evren yaratırdı...
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.