Sokağın çocukları
Okurken bu kadar duygulanacağımı hiç düşünmezdim. Bilinçsiz ebeveyneler tarafından sokağa bırakılan dört çocuğun hikayeleri.
12 ve 13 yaşlarında olan Mazlum, Garip, Fakir ve Afifenin acı dolu hikayeleri.
Mazlumun pedafoli bir orta yaşlı erkek tarafından uğradığı tecavüz sonucu bu acıyı kaldıramayıp intihar etmesi.
Garibin evden kaçtıktan sonra anne özlemiyle yanıp tutuşması annesini aramaya çıktıktan sonra Dikkatsiz bir araba sürücüsünün çarpması sonucu hayatına son vermesi
Fakirin Tecavüz sonucu doğup Anne babasını tanımadan sokakta bir yaşam mücadelesi vermesi ve en sonunda soğuk bir kış günü arkadaşı Afifenin kucağında hayata veda etmesi.
Afife yıllarca kendini korumak için erkek kılığına girerek sokaklarda yaşam mücadelesi vermesi sokakların verdiği acıyı, kederi, zorluklarına rağmen arkadaşları için canını dişine takması ama en sonunda arkadaşlarını sokağın acımasızlığına kurban etmesi .
Mazhar babalarının onları evlat edinmek istemesi ama hepsini toprağa verdiğini öğrenmesi en azından onu evlat edinmesi ve afifeye güzel bir hayat vaad etmesi.
Sokak çocuklarını sokaklar doğurmamasına rağmen insanoğlunun sokakta yaşayan çocuklara yaptıkları çirkin muameleler onları itip kakmaları onlara hayata zindan etmeleri gerçekten çocuklar mı kötü bu hayatta ? İnsanoğlunun suçu yok mu?
Çocukları sokağa atıp onlara kötü davranan kimler insanlar değil mi?
Sokaktaki çocukların insanca yaşamaya hakları yok mu?
Onlar da bir insan evladı insanca davranılmaya hakları var.
Onları sevin, merhamet edin , yemek verin .
Sadece insan gibi davranılmak istiyorlar.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.