" insanların sana gülmesine ses çıkarmazsan daha çok arkadaşın olur..."
Ah Charlie... Üzümlü kekim die kapattım kitabın kapağını. Sonra bir boşluk duygusu sardı beni. İnsanlar kendilerinden daha düşük seviyede olan insanları daha çok seviyor. Çünkü onlar üzerinden ego tatmini yapmak daha kolay olduğu için. Bir deney sonucu düşük zekadan dahi olmaya kadar yükselen daha sonra tekrar eski zeka seviyesine geri düşüş yaşama serüvenini anlatan bir hikaye. Zihnin sınırlarının zorlandığı dahi olma sürecinde geçmiş ile sürekli bağlantı kurmak ve farkındalık yaşamanın verdiği ızdırap sonra eskiye gerilerken hissedilen çaresizlik. Tüm duyguları okurken hissettim ve bir çok yerde düşünmeden edemedim. Bazen bilmemek ya da bazen farkındalık yaşamamak iyi dir belki de. Ya da cevabını bulamadığımız sorular konusunda aydınlanma yaşamak için belki de bilmek iyi dir. İşte böyle bir kitap sorgulatan, düşündüren, okurken belki içselleştireceğiniz bir kitap. Herkes hayatının bir döneminde kendini bulmak için kaybolur kendi derinliklerinde. Biraz da kendinizden birşeyler bulabileceğiniz bir kitap. Mutlaka tavsiye ederim.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.