Ama o ilk aşk… o kendini koşulsuz verme, katıksız mutluluk hali, o her şeyin iyi olacağını duyulan mutlak ve kirlenmemiş inanç, Allah’ım ne güzel, ne biricik hazineydi.
Hiç birini unutmadım valla :)
"İnsan unutmak için sevmez ki" demişti bir bey amca. Hayatımın hatıralarından her biri, zaman her zaman olduğu gibi keskin kenarları aşındırıp yumuşatıyor ve geriye güzel anılar kalıyor. Her güzel anı gibi sevgi ile yad ediliyorlar.