Duygulanarak okuduğum kitabın son serisiydi. İyi ki okudum. İçinde dostluk, kardeşlik, bağ ve daha türlü her şey. Kitapta bütün bunları gösterilmiş ve etkileyiciydi. Ama hala daha en sevdiğim sahneler Koza ile Helin sahneleri.
Bu kitapta Mutlu'dan ne olursa olsun yine de gülmeyi.
Bartu'dan sevgiyi ve merhameti.
Lâl'den sessizliğin bile bir ses olduğunu.
Işık'tan kaybedişlerin bile üstesinden gelineceğini.
Koza'dan affedişleri.
Yankı'dan bazen her şeyi omuzlarımıza alsak bile bir müddet sonra kaldıramayağımızı
Helin' den ise sevgiyi. Herkese karşı sevgi dolu olup onları iyileştirmeyi.
Bana bunlar çok güzel geçti. Umarım bu kitabı okuyacak olan kişilerinde bu kadar derin duygular hissetmesine sebep olur.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.