Yazarın 2015 yılında doktora tezinin kitaplaştırılmış hali. Eserde erken dönem tefsiri denince ilk akla gelenlerden İbn Cerîr et-Taberî'nin (öl. 310/923) Câmi'u'l-beyân an te'vîli âyi'l-Kur'ân'ı ile Ebû İshâk ez-Zeccâc'ın (öl. 311/923) Me'âni'l-Kur'ân ve i'rabuhû eserlerindeki tefsir yorumlarının kıraat bağlamında incelenmiştir. Görüldüğü gibi her iki müfessir aynı dönemde yaşamıştır. Aynı zamanda her ikisinin dilcilik yönü de bulunmaktadır. Kıraatlerin Arap dili ile olan ilişkisi çerçevesinde anlam üzerinde etkisinin olup olmadığı ortaya konulmuştur. Sözü edilen âlimlerin kıraat metotları tespit edilmeye çalışılan bu eseri alanla ilgili çalışanlara öneririm.