“Bitti! Ölüm bitti… o yok artık!”
Kendini geliştirip iyi konumlara gelmek ve kazancından daha fazlasını hedefleyip sahip olmak, teori de güzel bir evlilik yapıp iyi evlatlara sahip olmak. Sorulsa, bir çoğumuzun söyleyeceği hayaller bunlar, hayallerimiz bile özgün değil dikte edilmiş. Gerçekten neyi arzuladığımızı neyi yaşamak istediğimizi ne kadar düşünüyoruz. Bir şeylere sahip olma hırsıyla ömrümüzü harcıyoruz ama ne için hepsinin sonu ölüm değil mi? Peki ya gerçekten de yaşamamız gerektiği gibi yaşamıyorsak, bu farkındalık bize de İvan İlyiç gibi ölüm döşeğinde mi gelecek çok geç değil mi?
Ölüm döşeğinde ki İvan ailesine;
Bir sözcük daha eklemek istedi, “prosti” diyecekti, ama ağzından “propusti” çıktı. Ancak yanlışını düzeltecek gücü yoktu anlamışlardır diye düşünüp elini salladı.
Prosti: Bağışla
Propusti: Bırak (geçeyim)
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.