Kitap diyalog tarzında yazılmış. Konuşma, devlet adamı olan Laelius ve iki damadı arsında geçiyor. Laelius,yakın bir zamanda sevdiği bir dostu olan Scipio'yu kaybediyor. Laelius Scipio ile olan dostluğundan bahsediyor ...
Cıcero dostluğu bütün yönleriyle ele almış.Bu kitapta dostluk hakkında öğreneceğimiz çok şey var.Bazı yerlerde 'dostluk' hakkında kendimden eksiklik gördüm, bazı yerlerde de dostluk anlatıldıkça kendimi buldum bazı yerlerdeyse de içinde olduğum dostlukları da tanıdım diyelim.
" Dostluk geleceğe dair bir umut işığı yakar, ruhun zayıflamasına ve kendini kaybetmesine engel olur. Zira gerçek dostuna bakan, âdeta kendisinin bir benzerine bakar. Bu yüzden yanımızda olmayan dostlar bile yanımızdadır , yoksullar zengin olur ve zayıflar güçlü, söylemesi zor olsa da, ölü dostlar bile canlı sayılır,dostların saygınlığı ve anısı öyle değerlidir ki, onlara duyduğumuz özlem bizi terk etmez. Dostlarin ölümü kutlu, yaşamı övgüye değer bulunur. Nesnelerin doğasından iyi niyet ve yakınlık çıkarılırsa, ne bir ev ne de bir kent ayakta durabilir, tarlalar bile iglenmeden kalacaktir. Bu söylediklerimden yeterince anlaşılmıyorsa, dostluğun ve uyumun ne kadar güçlü olduğu anlalaşılmazlıklardan ve uyumsuzluklardan da anlagilabilir. Hangi sağlam ev ve hangi güçlü devlet nefret ve uzaklaşmalara temelden sarsılmaz? Dostluğun ne kadar faydalı olduğu buradan da anlaşılabilir ." (Sayfa:10)
Dostluk adına öğreneceğiniz çok şey var bence bu kitaba bi şans verin.
·
1 +1'leme
·396 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.