"Her șeye güldüğümüz mutlu yıllardı. Biz çocuktuk çünkü. Biz çocuktuk, anne babalarımız da gençti..." Sizce de birçoğumuzun çocukluk yıllarını özetlemiyor mu bu ifade? En kaygısız, en tasasız, en mutlu yıllarımızın çocuklukta kaldığını, zaman akıp geçtikçe o yitirilen neşenin, artık elimizi uzatsak da tutamayacağımız kadar uzak bir mesafede kaldığını hissetmiyor muyuz hepimiz?
Salkım Sokak, benim çocukluğumun geçtiği mahalle ile öyle benzer ki, hiç bahsi geçmediği halde okurken burnuma iğde ağaçlarının kokusu geldi. :') Gittim çünkü o yıllara, yeniden çocuk oldum, yeniden genç kızlığa evrildim, yeniden yaşadım İclal Aydın'ın kitapta bahsettiği o büyüme ağrılarını... Dut ağacına tırmandım, arka bahçenin duvarından düştüm, dizim kanadı, annem krem sürdü... Evet evet, yaşandı bunların hepsi son bir haftada yeniden... Bu sırada anlatıcı Mert ise kendi büyüme ağrılarını, varoluş sancılarını, İzmir'in o Boşnak mahallesindeki çocukluğunu, arkadaşlıkları, komşulukları, imkânsız aşkını, imkânlı olduğu halde elinden kaçırdığı aşkını, ayrılıkları, vedaları, zamansız kayıpları ve çizdiği hayat yolunu anlatıyordu... Kitaplarında kadın karakterlerin anlatıcı ve ana karakter olmasına alışkın olduğumuz İclal Aydın, bu defa bir erkek karaktere uzatmış mikrofonu. O konuştu, ben dinledim. Gittim o mahalleye, Salkım Sokak No: 3'e, Şakir Dede ile tanıştım önce, Mayka'nın yanına oturup halini hatırını sordum, çocuklarla top oynadım, mahallenin maharetli kadınlarının ellerinden mis gibi Boşnak böreği yedim, Amina Abla ile sohbet ettim, Mert'e kızdım çokça... Çünkü bana 90'lar olsundu da ne olursa olsundu... Oralarda bir yerlerdeydim hep, çocukluğunu çok özleyen ben, bir sürü anımı depreştiren bu satırlar arasında saklambaç oynayıp durdum...
Her kitabı ile kalbimin tellerine ayrı ayrı dokunan bir yazar Sevgili İclal Hanım... Bu kitabının basımını dört gözle bekliyordum ve beklediğime değdi. Okuduklarım arasında en iyilerdendi diyebilirim. O kadar çok satırda kendimi buldum ve öyle çok tekrar tekrar okuduğum bölüm oldu ki... Yüreğine sağlık demeden geçemeyeceğim. Salkım Sokak No:3'e siz de bir uğrayın derim, o sokağa veda edip gitmek eminim sizin için de hiç kolay olmayacak... ♡
·
958 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de yavaş yavaş okuyorum içime sine sine.Muthis bir kitap olmuş.Mahalle özlemi,eskilerin özlemi dilimizden düşmezken o kadar iyi geliyor ki bu kitap.Keşke orada olsaydık dedirtiyor o kadar gerçek,o kadar bizden ki.Kalemine sağlık İclal Aydın.Bence de sanki en güzel kitabı oldu gönlümde şuan.Sevgilerimle
