Mathea yorma kardeşim.
Mini bir karın ağrısı.
Bomboş, derinliksiz, anlamsız ve alakasız bir ton şey.
Yazar aforizma kasmaya çalışmış ama İskandinavlar o kadar güzel hayatlar yaşıyorlar ki, hüzünleri bize geçemiyor, çok bayağı kalıyor.
Bütün kitapta kendini yalnız hisseden, varoluşunu sorgulayan, kaybetmiş bir kadın karakteri mi anlatmaya çalıştı yoksa bu karakterin asıl problemi sosyal hayata uyum sağlayamamak mıydı, ruhuna giremediğim için onu bile anlayamadım.
Şaşırdığım nüans ise herkesin bu kitabı baya bir beğenmesi oldu. Hepiniz mi sevdiniz bu kitabı arkadaş?
Zaten biz bu arenaya gerçekleri konuşmaya geldik, ziyanı yok :)
Ölmeden önce okunmaması gereken kitaplar listeme bir kitap daha ekledim.
·
477 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.