Evvel günlerden bir gün
Ahir zamanda bir zaman
Fundalikta yatan bir kız....
Bacaklarının aşağısı kan içinde, göğsünden aşağı sardığı minik bir bebek...
Kordon bağıni kesip göğsüne alana kadar yasamis genç kız....
Asla süt veremeyecek goguslere bastırarak sol göğsünün altında hissedilen o sıcaklık.... Gogsunden alan süt ile değil kalbinden taşan masallarla besleyecek olan Masalcı Ana....
Adını Manu ydu... Kendi hayat hikayesini, atalarını kendisi yazacaktı...
Masalci Ana'yi ziyarete gelip şifa bekleyenlerden, herşeyini kaybetmiş Fatih'e kadar herkes nasibini almış ve kendilerine bir yol çizmişti.
Manu'nun ağzından hem hayatına hem Masalcı Ana'nin aklımıza mıh gibi cakilacak masallarına ve bilgeligiyle bilgilenecek, kendimize çeki duzen vererek, düşünerek en başta iç sesimizle, kalbimizle kendimize geleceğimiz bir roman.
Küçük bir sincaptan alınan ders, azilzadenin arabasindaki zorlu yolculuk, orman hayaliyle yanip tutuşan bir tohumdan, kral maymuna, bir tırtılın hayatina, güneşi kovalayan insandan elma ağacına ve bir su damlasina....
Yuva özleminden, menzilimize sağlam bir arabayla (bedenimizle) varmaya, kibirden, guvene, huzurdan, umuda daha bir çok konuda alt mesajıyla bizleri bazen unuttuğumuz, bazen hatirlayipta uygulamadigimiz,.bazen de hayallerinize sımsıkı sarilmadigimizi bizlere vurgulayan masallardi.
Manu ve Masalcı Ana'nin masallariyla şifanizi almak istemez misiniz?
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.