NOTRE-DAME'IN KAMBURU
Roman; Victor Hugo
Benim okuduğum kitap Altın Kalem Yayınlarının 1970 yılında basılmış bir nüshası idi. Çeviriyi Nesrin Altınova yapmıştı ve Notre-Dame de Paris başlığı taşıyordu. (05.01.2006 23:31)
Romanın kahramanı Notre-Dame Kilisesinin çancısı, kambur, çirkin
suratlı, vahşi ve tek gözlü Quasimodo'dur. İnsanlar tarafından
sevilmemesi de cabasıdır. Kulakları, kilisesinin çan seslerini
duyabilecek kadar işitir. Yazarımız, kahramanını şu sözlerle tasvir eder: ''(...) Eski Mısır görse onu bu tapınağın tanrısı sanırdı. Oranın ruhuydu o. O derece ki Quasimodo' nun yaşamış olduğunu bilenler için bugün Notre-Dame ıssız, cansız, ölüdür.''
Sevdiği tek insan Notre-Dame'ın rahibi Başdiyakoz Claude Frollo'dur.
Başdiyakoz, Quasimodo'yu evlat edinmiş ve büyütmüştür. Quasimodo bir çingene kızı olan Esmeralda'ya abayı yakar. Esmeralda yanında keçisi ile gezen fakat güzelliğiyle insanın aklını çelen bir afettir. Bu afetin kaderinde darağacında asılmak var mıdır? Quasimodo, çingene kızı Esmeralda' nın aşkından neler yapacaktır? Bir vuslat mümkün müdür?