Puan vermedi·228 syf.··
Beğendi
·2024 14. kitabı
·20 saatte okudu
·Okunma: 19 Temmuz 2024 15:58
Güzel bir kitap, semt kütüphanesinden aldım, bir günde bitti. Çocuklar da, yetişkinler de okuyabilir. Yetişkinlerin de ara sıra çocuk kitabı okumaları gerektiğini düşünüyorum. Kitapta guaj boya yerine ısrarla "guvaş" kelimesi kullanılmış, ağabey yerine de "ağbi" kelimesi kullanılmış. Bu sadece bir imla hatası mı yoksa, yazarın bilinçli olarak kullandığı kelimeler mi acaba diye merak ettim. Melisa'ya öncelerde yüklenen sorumluluklar dikkat çekiyor, otizmli bir çocuk olmaktan ziyade otizmli bir çocuğun ablası olmak hakkında farkındalık kazandırıyor. Aslında böyle çocuklardan daha duyarlı olmalarını, daha yaşının üstünde olgun olmalarını bekliyoruz. Bazen onların da çocuk olduğunu unutuyoruz.
Melisa ayaklarının çatladığı kazadan sonra aslında o olmadan da hayatın devam ettiğini farkediyor, kardeşi bir yerlerden düşmüyor, dedesi, dayısı, annesi, babası, teyzesi, gözleri görmeyen arkadaşı Fidan, Melisa'nın desteği olmadan da hayatlarına devam edebiliyorlar. Önceleri bu duruma içerlese de daha sonra kendi ile ilgilenmeye, yeteneklerini keşfetmeye başlıyor. Aslında hepimize çok güzel mesajlar veriyor, bu hayatta kimsenin bastonu, gözü, kulağı, koruyucusu değiliz, önce kendimize iyi gelmeliyiz, biz mutlu olmalıyız ki başkalarının da mutluluk sebebi olabilelim...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.