Bugün yine çok sevdiğim tür olan psikolojik gerilim türünden bir kitapla geldim. Türe o kadar hakimim ki artık kolay kolay çok iyiydi diyemiyorum her kitap için. Sevmedim desem haksızlık çok iyi desem okuduğum iyilere benzemiyor. O yüzden ortada kalıyorum tıpkı bu kitapta olduğu gibi.
Kitabin konusuna gelirsem Stella papaz bir baba ve avukat bir annenin kızları. Görünürde sıradan bir aileye sahip olan Stella 18 yaşındayken kendinden on beş yaş büyük bir adamı öldürme şüphesiyle tutuklanıyor. Kitabımız burada başlıyor. Kitap üç bolumden oluşuyor. İlk bölümü Stellanın babasının ağzından, ikincisini stellanin ağzından son bölümü de Stellanin annesinin ağzından okuyoruz. Bunu çok sevdim. Zaten farklı bakış açılarıyla okumayi her zaman çok severim. Ayrıca kitap çok akiciydi. Her an merakla ne olacak diye çevirdim sayfaları. Buraya kadar her şey normal. Sadece beklentim çok yüksekti ve 500 küsür sayfa yazmak için yazılmış bana göre. Eksik bulduğum puan kırdığım nokta da bu. Son cümle şaşırtsa da bu fazladan yazılmış 100 küsur hatta 200 küsur sayfayı benim gözümde temize cekemedi. Keşke kitap daha kısa olsaydı. O zaman 9 bile verirdim anlatım için kurgu için. Ama 500 sayfalık bir kitabın kurgusu bu değil bana göre. Yine de genel konu anlamında sevdiğimi de söyleyebilirim.
Son cumlelerimi yazacak olursam insan sevdikleri için ne kadar ileri gidebilir? Yapabileceklerinin sınırları kendi statüsü çevresinde mi şekillenir? Ebeveynler çocuklarını iyi kötü kendi doğrulariyla mi büyütür? Kötü bir durumda evladı için her şeyi yapmak mübah mıdır? Bu soruları soruyoruz kendimize kitap boyunca.
Yine de kitaba haksızlık etmek istemiyorum. Bir çok okurun beğenecegini düşündüğüm için onerebilirim.
·
286 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.