En saf duyguları paylaştığımız, kötülük nedir bilmediğimiz zamanlardı çocukluk yılları. Riyasız, çıkarsız, zararsız dostluklar kurduğumuz... Aynı mahallenin sokaklarında koşturup saatlerce oyunlar oynardık. O fakirmiş bu esmermiş ne ehemmiyeti vardı ki? Önemli olan aynı duyguları paylaşmamız, birlikte eğlenmemiz değil miydi.
Büyüdük çok şey değişti hayatımızda, mal mülk, mevki kazandık fakat en önemli değerimizi, insanlığımızı kaybettik. O çocuk kadar olamadık... O siyah bu beyaz, o Arap bu Türk, o çerkes, bu kürt, şu laz, o sağcı bu solcu, o alevi bu sünni, o müslüman bu ateist diye diye ayrıştırdık insanları. Ve bunu büyük bir zevkle yaptık.
●●●
Scout ve Jem annelerini çok küçük yaşta kaybetmiş avukat olan babaları Atticus ve siyahi hizmetçileri Calpurnia ile birlikte Maycomb adında küçük bir kasabada yaşamaktalar. Scout ve Jem'in her yaz kasabaya gelen Dill adında bir arkadaşları daha vardır. Üçü bir yandan haylazlık yaparken aslında yetişkinlere ders niteliğinde hikayeler ve sözler çıkıyor tüm olaylardan. Scout ile Jem'e evinin önünden her geçişinde rahatsızlık veren yaşlı ve huysuz o kadının, Jem'in yaptığı bir yaramazlık sonucu ölmeden önce Jem'in cezası olarak bir aydan da fazla bir süre her gün kendisine kitap okumasını istemesi, bu sayede kadının kendine verdiği sözü tutması ve ölmeden önce morfin bağımlılığından kurtularak hayata gözlerini yumması etkilendiğim kısımlardan biriydi. Bu kısmı buraya da yazma ihtiyacı hissettim çünkü kitabın konusunu daha sonra düşündüğüm zaman ya da birisi sorduğunda sadece ırkçılığa karşı yazılmış güzel bir kitaptı deyip geçmek istemiyorum. Kitabın ana konusuna gelecek olursak babaları Atticus'un eğer kabul etmezsem çocuklarımın yüzüne asla bir daha bakamam dediği siyahi Tom Robinson'un davası... Tom Robinson, masum olmasına rağmen tecavüz suçu ile yargılanan bir siyahi. Sırf ten renginden dolayı yasaların, insanların ona ikinci sınıf insan muamelesi gösterdiği bir yerde Atticus, Tom'un avukatlığını yapar. Hatta sırf bir siyahiyi savunduğu için de yıllarca yaşadığı kasabada bile ona cephe alırlar, okulda çocuklarını zorbalığa maruz bırakırlar. Davanın sonucunu ve Tom Robinson'un akıbetini buraya yazmak istemiyorum ama mutlu bir son değil diye de belirtmek istiyorum. Daha sonra Atticus'un peşini bırakmayan davanın sözde mağdur rolündeki kızın babası, Cadılar Bayramı'nın kutlandığı bir gece vakti Jem ile Scout'un peşine düşer ve kitabın sonuna kadar hep merak içinde beklediğimiz Öcü Radley yani Arthur çocukları adamın elinden kurtarır. Kitap burada noktalanırken çok akıcı olduğunu ve aşırı keyif aldığımı söylemek de istiyorum. Bence kesinlikle okunması gereken kitaplardan biriydi. Kitabın adı neden Bülbülü Öldürmek diye düşünürken sonunda "bülbül"ün vicdanı, merhameti ve tüm o iyi yürekli, temiz kalpli insanları temsil ettiğini fark ediyorsunuz...
·
246 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.