#zeytinağacı dizisinde görmüş olduğum bu kitabı, kendi almış olduğum eğitimler ve merakımdan dolayı okumak istedim.Çünkü her ne kadar toplumumuzda hala reddedenler olsa da, ya da bu konuları dalgaya alır gibi konuşanlar olsa da, çoğunluğunda kabul etmiş olduğu bir şey var, atalardan aktarılan travmalar, hastalıklar, bilinçaltı korkuları ya da üzüntüleri, psikolojik rahatsızlıklar, kronik rahatsızlıklar mevcut.Ve köken aile açılımı ile, aile dizimimize bakılarak, bu sıkıntılı durumlar nereden aktarılmış, nereden beri devam etmekte, çözümlenebiliyor.Ve bu şekilde iyileşen, birçok insan var.
Bu kitap, çok kıymetli bir kitap.Belki de sizlerinde kendinden bir şeyler bulacağı bir kitap.Tavsiye ediyorum.
Şimdi söyleyin bana, ben bu çöpleri biriktirmek için yirmi bir yılımı verdim. Hiçbir şeyi atamam ben, hepsine yer bulurum. Neden bu kadar tuhafınıza gidiyor, onları seviyorum ben, onlardan ayrılamam, ben bunu solumayı seviyorum, ben böyle hayat biliyorum. Onlar annem gibi kokuyor...
Bir kere deprem oldu hayatımda ama altımdaki zemin hep kaygan, ben göğe değil, hep yere bakıyorum...
Öfke, bir çaresizliğin dışavurumudur. “Bununla ne yapacağımı bilemiyorum”un çığlığıdır. Çaresizliğini örtmek, çocuğu üzerinden hüküm sürmek ve bilmediği bir alanda olduğunu belli etmemek için öfke ve kızgınlığı kullanmaktır. Dizimde bu söze gelmeyen, söylenmeyen kısımda gün yüzüne çıkar ve siz “kaynak”taki esas sebebiyle göz göze geldiğinizde tüm acı ve öfkeniz yerine merhamet ve sevgiye bırakır.
Chen Hai Yang’ın dediği gibi “Öğretmenler ancak kapıyı açar,içeriye kendin girersin.” Bu nedenle Köken Aile Açılımı yapan kişi,size ancak kapıyı aralayacaktır.O yüzden açılıma katılmış olmak tek başına yeterli değildir.O eşikten geçmeye gönüllü olmak ve dönüşüme adım atmaya cesaret etmek gerekir.
| 24/07/2024 - Aişe Bozdemir
[Kadıköy~Balıkesir]
Ataların İzleri