Çok sevdiğim birinin önerisi üzerine başladım bu kitaba. Daha önce hiç İmam Gazalî eseri okumamıştım ve dili konusunda endişelerim vardı, açıkcası anlayabileceğimi düşünmüyordum. Beklediğimin aksine gayet anlaşılır, duru bir dili vardı.Bazı kitaplar insanın kendisini okuması için uygun zamanı kollar diyordu bir incelemesinde öneren kardeşim, tıpkı böyle oldu. Hayatımdaki pek çok yanlışın farkına varmama vesile olan, ailecek oturduğumuzda açıp bir iki satır okuduğumuzda bile herkesin kendinden bir şeyler bulup ders çıkardığına şahit olduğum bir eserdi.
Hayatı gelişigüzel yaşadığımız bu asırda, yaptıklarımızın farkında olabilmek adına ince konularda yazılmış, örneğin Dil Belası gibi sadece dilin afetleri üzerine konuşulmuş bir eseri okuyarak dahi olsa kendimize az da olsa çeki düzen verebiliriz. Beş - altı sayfa okuduktan sonra camdan dışarıya bakıp uzunca dalmama sebep olan bir kitaptı, anlatılan kıssalar olsun, içerisinde bulunan hadis ve ayetler olsun, çok ince seçilmiş ve derde deva olacak şekilde sıralanmıştı.
Şuan bu satırları yazarken düşünüyorum da zaten bir İmam Gazalî'yi eleştirmek kim ben kim arkadaşlar :D? tabii ki beğenecektim. Harika bir eserdi. Okuduğunuz tarih bile olsa uzun süre dini bir şeyler okunmayınca paslanıyoruz malesef, zaten tırnak ucu kadar olan amelime ve ilmime bir arpa boyu yol katettirebilmişimdir umarım. Şüphem kitabın içeriğinden değil, içerisindekileri kendime katıp hayatta uygulayabilecek olup olmamam şüphesindendir.
Son olarak, kitabın son sayfasında yazan tercümenin bitiş tarihinin tam olarak doğum günümden bir gün öncesi olduğunu görmek yaklaşık beş dakika önce tuhaf bir his yaşattı kalbime.
selametle
··
188 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
mahru
Gönderi Sahibi
Bu kitabın kapağına bi insan fotoğrafı basılacak olsaydı eminim ki o ben olurdum