7.5/10
Yazarın anlatıcıyı (ya da kendini) yargılamadan, duygularını yermeden veya övmeden, yalnızca hayatının bir döneminde yaşadığı salt, saf, yalın bir tutkuyu olduğu gibi anlatıyor oluşunu epey sevdim. Aynı zamanda yalnızca bir erkeğe veya bir sevgiliye duyulan tutkuyu değil, herhangi bir şeye duyulan bir tutkuyu anlayarak anlatmış olmasını da sevdim. Tutkunun sınır çizgilerinde dolaşan, tutkusunu eğrisi ve doğrusu ile sahiplenen dilini de sevdim. Anlattığı şey ilgi çekici olmasa bile anlattığı şeyi ilgiyle okumamı sağladığı için Annie Ernaux okumayı hep seveceğim sanırım.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.