Bir İdam Mahkumun Son Günü Yorumum;1000Kitap
İlk kez Victor Hugo’dan bir kitap okudum o da bu kitap oldu. Herkes etkileyici demişti ve ben de etkilendim tabii ki. Sonuna kadar güzeldi lakin sonu niye meçhul bırakılmış ya da sonunu yazmak istenmemiş gibiydi? Diyeceksiniz işte idam oldu adam veya size bırakıldı son. Ama ben açıkçası sonunu gerçek bir son bekliyordum ucu açık değil. Şimdi adam idam mı oldu yoksa affedilebildi mi? Kafamı karıştırdı. Eğer idam edildiyse de neden bu şekilde bırakıldı sonunu okuyabilseydik daha da etkili olurdu. Çünkü ben tam da öyle bir sona hazırlamıştım kendimi, gözyaşlarımı ayarlıyordum hatta. Bir idam mahkumunun detaylarıyla birlikte anlatması, yaşadığı duyguları güzel anlatmasıyla iyiydi kitap. Hele ki adamın kızı babasını tanımaması, adamın kızını çok sevmesi ama ardından onu sevecek, hatırlayacak insanın bile kalmadığını fark etmesi çok etkileyiciydi. Adamın karakterini fazla okuyamadık, bunun nedeni ölümü daha çok anlatmasıydı ve ölümünü bekleyen bir insanın yaşadığı dehşetti. Dolayısıyla karakterini pek çözümleyemeyiz. Gerçi diyor pek iyi biri değilim diye, işlediği suçtan da anlaşılıyor. -kan falan diyordu, muhtemelen cinayet işlemiş, ben öyle anladım.- Pişman olmaya bile vakti olamıyor adamın, idamla bayağı sarsılıyor. Adeta üzüleceksiniz adama. Gerçi adama bunun yapılması da korkutucu gerçekten, altı hafta adamı bu korkuyla yaşatmaları kötü bir şeydi. Aynı zamanda bu kitap tarih kitabı niteliği de taşıyor diyebilirim. Fransa’nın halkı, yönetimi ve kanunlarını da görmüş olduk.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.