Puan vermedi·112 syf.····Okunma: 31 Temmuz 2024 01:17 Öncelikle derginin Ankara özelinde olması okumama vesile oldu diyebilirim. Doğup, büyüdüğüm İstanbul'dan sonra üniversite için Ankara'ya gelmek ve alışmak zor olmadı desem yalan olur fakat Erzurum maceramdan sonra zamanla yaşamaya alıştığım ve hatta şuan sevdiğim bu şehre gelmek, beni her daim Tanrı'ya müteşekkir kılacak.
Dergiye göz atacak olursak, açıkçası sadece Ankara bahsinin geçtiği 3 yazıya odaklandım ve onları okudum. İlk yazıda, hafıza mekânları üzerine şekillenen toplumsal unutma-hatırlama pratiğinin şehrin mimari, anıtsal yapıları üzerinden değerlendirilmesi söz konusu. Bilhassa Başkent sıfatına nail olan bu şehirde, eski-yeni düzenin çatışması da bahsi geçen bir detay. Burada dikkatimi çeken mevzu; yazarın özellikle seküler ulus-devletin geçmişe ait izleri sosyal-mekânsal düzenlemeler ile baskılandığını sıkça dile getiriyor oluşu ki zaten yazının ana teması bu. Mezkûr sosyal düzenlemeler, özellikle mimari safhada cereyan etmekte ve Ankara halkının devlet ricali ve yeni kurulan Cumhuriyetle, bunun yanı sıra Cumhuriyet'in burjuvasının yeni Ankara ile kurduğu ilişkinin bu anıtsal pratikler üzerinden vaziyeti incelenmekte. Ve son olarak şehrin belli noktalarına inşa edilen yeni yapılar vesilesiyle - Ulus Anıtı, Güvenlik Anıtı gibi - toplumun yeni kimliğinin ve hafızasının oluşturulması yönetim kadrosunca telakki tarz edilmekte.
Derginin Ankara üzerine olan diğer iki yazısı; "ÇAYIR, BAYIR, MEKTEP: CEBECİ" ve "ANKARA'NIN ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİ HAFIZASI: ULUS VE ANAFARTALAR CADDESİ" başlıklı yazıları, bu semtlerin geçmişi ve bugünüyle tarihi, sosyal-politik kimliğini yazarların değerlendirmelerinden bizlere sunmakta. Okuyana ayrı tatlar bırakacak bu son iki yazıda ele alınan mekânlar benim içinde ayrı öneme sahip.
Ankara'ya ilk geldiğim o 2017 yılında tanıştığım Ulus, Hamamönü, Beşevler, Emek, Bahçeli, Anıttepe ve şuan yaşamakta olduğum Cebeci; yeni başlangıçlar, arkadaşlıklar, hatıralar, hüzünler, mutluluklar, ayrılıklar ile velhasıl öğrencilik ve memurluk hayatımın ilkleri olmasıyla her daim bendeki özel yerini korumaya devam edecek.
Bir sonraki yazıya kadar Allah'a emanet.