"ölüm, bu hayatta deneyimlenmemiş tek gerçektir."
#huzursuzlar ... Adı gibi okurken başkarakterin huzursuzluğunu size geçiren bir kitap. Veli ve onun yaşamını okurken, o karamsar ve depresif ruh halini sonuna kadar hissettim. Kendisine bir iş bulup yaşama bir noktasından tutunsa farklı olurdu belki Veli. Oysa o huzuru topladığı siyah-beyaz fotoğraflarda buluyordu . Maya'nın dediği gibi bir anlamda #derviş hayatı sürüyordu Veli . Maya kim dediğinizi duyar gibiyim. Yunanistan'dan gelmiş bir yazar. Dedesine ait evi arıyor . Maya'nın "sana ait olmayan bir evde yaşamak, nasıl bir duygu?" sorusu benim de düşünmeme, geçmişe gitmeme sebep oldu. Dedem küçük bir çocukken #yunanistan dan anavatana göç etmişler, daha doğrusu çocuklarını Yunanlıların zulmünden kurtarmak için gelmişler. Evleri ve eşyaları geride bırakarak... Acaba #yunan lar şimdi bu evlerde otururken hiç huzursuzluk hissettiler mi? Küçük çocuk demeden yaptıkları eziyetten hiç pişman oldular mı?
Annesi ile birlikte yaşar Veli. Annesi Gülizer 'de #obsesifkompulsifbozukluk vardır. Evden dışarıya da adım atmaz. Evdeki durumlar arada Veli'yi rahatsız etse de bu yaşam tarzına alışmış ya da alıştığını düşünmektedir. Anne-oğul yaşasalar da aralarındaki mesafeyi hissettim okurken. Söze, kelimeye dökülmemiş duygular sayfalar arasından ulaşıyor okuyucuya. Veli'nin düşünceleri ya da yaşam tarzı okuyucuya uymasa da , farklı gelse de toplumda Veli gibi insanların yaşadığını biliyoruz. Onların huzursuzluğunun, sürekli arkasına bakmasını gerektiren tedirginliğinin farkında olmasak da onlar da bu toplumun bir parçası.
Farklı bir karakterin iç dünyasına konuk olduğum #huzursuzlar kitabı farklı sonu ile okuyucuyu "acaba? " sorusu ile başbaşa bırakıyor.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.